ΠΑΡΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Μέλος Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ

radio spech

Newsletters

Για την ενημέρωσή σας

γράψτε το e-mail σας

Delivered by FeedBurner

 
 

Σύνδεσμοι

parliament logo  pasok logo  facebook logo twitter logo

Σελίδα στο Facebook

Twitter

Εκλογές 2015

ΠΑΣΟΚ. Κρατάμε ψηλά την ευθύνη.

Φωτογραφικό υλικό

2008

Η άρνηση του διαλόγου με την κυβέρνηση για το νέο Καποδίστρια είναι πλέον το τελευταίο «όπλο» της ΚΕΔΚΕ και των εκπροσώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για να αναγκάσουν την κυβέρνηση να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της;
 
Προφανώς όχι. Όλα γίνονται για να φέρουμε την κυβέρνηση στο διάλογο που τον αρνείται επίμονα. Θέλω με έμφαση να τονίσω ότι κυβερνητική πρόταση για τη διοικητική μεταρρύθμιση δεν υπάρχει. Δεν είναι σχήμα λόγου ούτε υποτίμηση είναι πολύ απλά η πραγματικότητα. ...

Περισσότερα...

     1. Κυβερνητική πρόταση δεν υπάρχει.
Δεν είναι σχήμα λόγου ούτε υποτίμηση είναι πολύ απλά η πραγματικότητα. Ο αρμόδιος Υπουργός Εσωτερικών κ. Παυλόπουλος στα δύο συνέδρια της ΚΕΔΚΕ και της ΕΝΑΕ  που οργανώθηκαν  με αντικείμενο τη διοικητική μεταρρύθμιση ήταν καθαρός. Περιμένει τις προτάσεις μας για να προχωρήσει σε νομοθέτηση. Δεν πρόκειται για δημοκρατική ευαισθησία αλλά  για παντελή έλλειψη σχεδίου στο κρίσιμο ζήτημα του κράτους.
 
Η Κυβέρνηση  ψάχνει να διαμορφώσει ατζέντα μεταρρυθμίσεων και έτσι εμφανίζεται συναινετική σε μια κίνηση μείωσης του αριθμού των ΟΤΑ Α’ & Β’ βαθμού. Ο όλος χειρισμός αφορά την επικοινωνία και καθόλου την ουσία.Στην ουσία η Κυβέρνηση ενισχύει συστηματικά το συγκεντρωτισμό και τον δαιδαλώδη χαρακτήρα του κράτους. Δημιουργεί 5 Υπερπεριφέρειες κρατώντας ανέγγιχτες τις σημερινές 13. Βγάζει από το διάλογο το ζήτημα της μητροπολιτικής αυτοδιοίκησης σε Αθήνα- Θες/νίκη. Δεν κουβεντιάζει για φορολογική αποκέντρωση. Δε συνδέει τη μεταρρύθμιση με κανένα αναπτυξιακό στόχο με καμία ονοματισμένη βελτίωση με κανένα προφανή στόχο. Με δύο λόγια η Κυβέρνηση αρνείται κάθε διάλογο  που έχει σχέση με το σύγχρονο κράτος την κορυφαία αλλαγή δηλαδή που χρειάζεται ο τόπος. Γι΄αυτό η πρακτική της εξυπηρετεί ίσως το μοντέλο της επικοινωνιακής  διακυβέρνησης είναι όμως βαθιά αντιδημοκρατική. Με αυτά τα δεδομένα βέβαια η μεταρρύθμιση τελείωσε πριν καν αρχίσει.    
 
2. Η θεμελιακή αποστολή της Αυτοδιοίκησης δεν είναι άλλη από τη διοίκηση των τοπικών υποθέσεων Αυτο-διοίκηση έναντι ετερο-διοίκησης.
Οι πυλώνες της αυτό-διοίκησης των τοπικών υποθέσεων είναι η διοικητική αυτοτέλεια και η οικονομική αυτοδυναμία. Με αυτή τη ματιά η κατάσταση στη χώρα μας είναι τουλάχιστον προβληματική. Αξίζει να σημειωθεί ότι εκτός από προβληματική είναι και επώδυνη δεδομένου ότι εδώ ακριβώς βρίσκεται και η ουσιαστική διαφορά μας από την Αυτοδιοίκηση σε όλα τα σύγχρονα κράτη. Είμαστε η μόνη χώρα του ΟΟΣΑ που επιμένουμε στον άκρατο συγκεντρωτισμό. Από τα ιλιγγιώδη ποσοστά πληθυσμού και ΑΕΠ της Αθήνας  μέχρι την καχεξία της Αυτοδιοίκησης οι αποδείξεις είναι καταλυτικές. Η κατάσταση αυτή πρέπει να ανατραπεί γιατί εγκλωβίζει δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας και καθηλώνει τη χώρα σε μια περίοδο ραγδαίων αλλαγών και ανακατατάξεων.  Το σύγχρονο κράτος είναι το υπ’αριθμόν ένα πολιτικό διακύβευμα της χώρας. Σε ό,τι αφορά την Αυτοδιοίκηση πιστεύω βαθιά ότι η ουσιαστική τομή δε βρίσκεται στη χωροταξία, εδώ με νηφαλιότητα και χωρίς σκοπιμότητες  δεν είναι δύσκολο να υπάρξουν συναινέσεις.  Η ριζική αλλαγή είναι ο δρόμος για την οικονομική αυτοδυναμία που ανοίγει με τη φορολογική αποκέντρωση. Η ΚΕΔΚΕ και το Ινστιτούτο Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν ολοκληρωμένες μελέτες σε αυτή την κατεύθυνση. Η οικονομική αυτοδυναμία σίγουρα θα αυξήσει τις δυνατότητες σχεδιασμού και υλοποίησης της τοπικής και περιφερειακής ανάπτυξης. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Η φορολογική αποκέντρωση δίνει στη διαφάνεια την πραγματική της υπόσταση, ξέρω που πάνε τα λεφτά μου και βάζει τέρμα στην εθνική μας συνήθεια της μετάθεσης των ευθυνών. Αργά η γρήγορα μας οδηγεί στην Αυτοδιοίκηση της ευθύνης, στην κοινωνία της ευθύνης. Ακριβώς γι’ αυτό πιστεύω ότι η φορολογική αποκέντρωση είναι ‘’η μητέρα των μεταρρυθμίσεων’’. 
 
3. Χωρίς αμφιβολία η αποτίμηση του ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ έχει θετικό ισοζύγιο. Η ίδια η συζήτηση που διεξάγεται σήμερα είναι η δικαίωση του. Η ΚΕΔΚΕ  και το ΙΤΑ  έχουν προβεί σε αναλυτική αποτίμηση και αξιολόγηση του εγχειρήματος. Στη σημερινή μας συζήτηση θέλω να μείνω σε τρία μείζονα ερωτήματα όπου η εμπειρία του ‘’ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ’’ είναι αρκετά διαφωτιστική.
 
Α) Είναι αλήθεια ότι τα μεγέθη προσδιορίζουν και τις δυνατότητες;
Η απάντηση είναι ναι. Το μέγεθος των ΟΤΑ θέτει άνω και κάτω όριο ανεξάρτητα από τα υποκείμενα που έχουν την ευθύνη της διοίκησης τους. Δεν είναι τυχαίο ούτε δευτερεύον το γεγονός ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση στο Γ’ΚΠΣ διπλασίασε το μερίδιο της έναντι του Β΄ΚΠΣ. Αυτό  σημαίνει περίπου 2 δισεκατομμύρια ευρώ περισσότερα. Θυμίζω ότι οι ‘’Καποδιστριακές αρχές’’ εγκαταστάθηκαν 1/1/99 και το Γ΄ΚΠΣ αφορά την περίοδο 1999-2006.
 
Β) Οι δομές από μόνες τους παράγουν αναπτυξιακό αποτέλεσμα; Η απάντηση είναι όχι. Από το 1995 έχουμε Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και από το 1999 τους Καποδιστριακούς Δήμους. Το ποσοστό του ΑΕΠ της περιφέρειας πλην Αττικής το 1995 ήταν 62% του εθνικού ΑΕΠ και το 2005 κατρακύλησε στο 50.8%! Καλές δομές κακό αποτέλεσμα.
 
Γ) Τι είναι αυτό που κρίνει τελικά την τύχη μιας μεταρρυθμιστικής προσπάθειας; Το γενικότερο πλαίσιο στο οποίο αυτή είναι ενταγμένη και το πολιτικό περιβάλλον της εποχής. Τόσο τα θετικά όσο και τα αρνητικά σημεία του ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ πρέπει κανείς να τα αναζητήσει ακριβώς εκεί. Από αυτή την άποψη είναι ατυχές να μιλάμε για ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΙΙ αφού σημειώνονται δύο θεμελιώδεις διαφορές με το 1997. Είμαστε σε εποχή χαμηλών προσδοκιών και η θρυλούμενη μεταρρύθμιση δεν είναι μέρος ενός γενικότερου σχεδίου.  
 
4.
Μεγάλοι και ισχυροί Δήμοι ικανοί να αποτελέσουν αυτοτελείς
διοικητικές και προγραμματικές μονάδες των τοπικών υποθέσεων.
Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση με αιρετό Περιφερειάρχη και βασική αποστολή την ανάπτυξη .
Μητροπολιτική Αυτοδιοίκηση Β’ βαθμού για Αθήνα και Θεσ/νίκη με βασική αποστολή την ποιότητα ζωής και την ανταγωνιστικότητα των δύο μεγαλουπόλεων.
Φορολογική αποκέντρωση.
Έλεγχος και διαφάνεια παντού.
Συμμετοχή του πολίτη και συνευθύνη.
Επιτελική λειτουργία του Κεντρικού Κράτους. 
Τίθεται πάντα το ερώτημα αν θα υπάρχουν ή όχι αποκεντρωμένες Κρατικές Υπηρεσίες.  Προφανώς ναι. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι χρειαζόμαστε και κρατικούς περιφερειάρχες. Το Κεντρικό Κράτος δεν υποβαθμίζεται σε μια τέτοια εξέλιξη. Πολύ απλά προσαρμόζεται  στα δεδομένα της εποχής. Ενισχύει συστηματικά τον εξωστρεφή του χαρακτήρα γιατί το μεγαλύτερο μέρος των αποφάσεων που αφορούν τη ζωή μας λαμβάνεται σε Υπερεθνικά Κέντρα. Πρωταγωνιστεί και διαπραγματεύεται το ενεργειακό μέλλον της χώρας αντί να φροντίζει για τη συντήρηση 380 km  οδικού δικτύου της Αττικής όπου ανάμεσα στα άλλα ποτίζει και τις νησίδες, αλλάζει και τις λάμπες.
 
5. Όταν κάηκε η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας η UNESCO ανέλαβε την ανέγερση του νέου της κτιρίου. Διενεργήθηκε παγκόσμιος αρχιτεκτονικός διαγωνισμός και το πρώτο βραβείο δόθηκε σε ομάδα Αρχιτεκτόνων της Νορβηγίας που ζουν και εργάζονται σε μια πόλη 25.000 κατοίκων. Όχι, μετά τη βράβευση της δε μετακόμισαν στο Όσλο. Προφανώς στον τόπο κατοικίας τους υπάρχουν συγκεκριμένοι δείκτες ποιότητας ζωής και η επιλογή τους να ζουν εκεί δεν εμποδίζει την εξέλιξη τους. Αυτή την Ελλάδα οραματίζομαι με την Αυτοδιοίκηση που αντιστοιχεί σε μια τέτοια εξέλιξη. Ξέρω ότι απέχουμε πολύ είμαι όμως πεισμένος ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος για την Ελλάδα. Το τίμημα της σημερινής κατάστασης είναι ιδιαίτερα βαρύ. Είμαστε αντιμέτωποι με φαινόμενο brain drain (φυγή μυαλών) κινδυνεύοντας να μετατραπούμε σε χώρα μετρίων. Είναι κρίμα σε μια εποχή  που πνέουν άνεμοι της αλλαγής εμείς να υψώνουμε τείχη. Είναι καθαρό νομίζω  ότι συντηρητικές και φοβικές προσεγγίσεις δεν έχουν καμία τύχη. Από αυτή την άποψη ελάχιστα περιμένω από αυτό που φαίνεται να προωθεί η Κυβέρνηση. Θέλω να πιστεύω ότι υπάρχουν στην Ελληνική κοινωνία εκείνες οι δυνάμεις που θα αποτρέψουν τον αυτοχειριασμό μας και θα ανοίξουν το δρόμο της μεγάλης ανατροπής.