ΠΑΡΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Μέλος Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ

radio spech

Newsletters

Για την ενημέρωσή σας

γράψτε το e-mail σας

Delivered by FeedBurner

 
 

Σύνδεσμοι

parliament logo  pasok logo  facebook logo twitter logo

Σελίδα στο Facebook

Twitter

Εκλογές 2015

ΠΑΣΟΚ. Κρατάμε ψηλά την ευθύνη.

Φωτογραφικό υλικό

2005

Σχέδιο απόφασης- Δελτίου Τύπου 

Σε μια εποχή που είναι αναγκαίο, όσο ποτέ άλλοτε, να προχωρήσουμε στην αυτοδιοίκηση των αρμοδιοτήτων και των σοβαρών ευθυνών,  κάτι που αποτελεί αίτημα του συνόλου των πολιτών της χώρας, οι οποίοι ζητούν περισσότερη αποκέντρωση με αυτοδιοίκηση, βρίσκεται στην επικαιρότητα η πρόθεση της Κυβέρνησης να καταθέσει τη δική της πρόταση για την εκλογή των Δημάρχων με 42%. 

 Η πρόταση αυτή που οδηγεί, αντικειμενικά, σε μείωση της βάσης πολιτικής νομιμοποίησης των Δημάρχων και των Δημοτικών αρχών, στερείται ουσιαστικών επιχειρημάτων, κάτι που φαίνεται ήδη απ΄ τις δικαιολογημένες αντιδράσεις που υπάρχουν από το σύνολο, σχεδόν, των αιρετών της αυτοδιοίκησης, όλου του πολιτικού φάσματος. Είναι κρίσιμο για το θέμα αυτό να υπενθυμίσουμε ορισμένα σημαντικά στοιχεία, τα οποία η Κυβέρνηση οφείλει να λάβει υπ΄ όψιν της στην τελική της απόφαση: 

 1.                            Η ΚΕΔΚΕ έχει τοποθετηθεί ήδη αρνητικά στην πρόταση για την εκλογή Δημάρχων με ποσοστό 42%, με αυξημένη πλειοψηφία, στο τακτικό της συνέδριο του 2003 (Θεσσαλονίκη, Νοέμβριος- Δεκέμβριος 2003).

2.                            Μόλις πριν λίγες μέρες ολοκληρώθηκε μια μακροχρόνια και επίπονη προσπάθεια για τη σύνταξη του νέου Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, με τη συνεργασία του Υπουργείου Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, της ΚΕΔΚΕ και άλλων επιστημονικών φορέων, ο οποίος διαμορφώθηκε με βάση το ισχύον εκλογικό σύστημα. Σε περίπτωση λοιπόν που τεθεί, εκ των υστέρων, ζήτημα αλλαγής του εκλογικού συστήματος, αυτό θα επηρεάσει μια σειρά διατάξεων του νέου Κώδικα, θέτοντας εν αμφιβόλω την αξιοπιστία και το κύρος δημοκρατικών θεσμών της χώρας, που ενέσκηψαν με την απαραίτητη σοβαρότητα και υπευθυνότητα στο θέμα αυτό, καταθέτοντας τις τεκμηριωμένες τους προτάσεις, προκειμένου να καταλήξουν στο καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Ένα αποτέλεσμα που ανέμεναν επί πολύ καιρό όλοι οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης της χώρας προκειμένου να λειτουργήσουν καλύτερα και αποδοτικότερα προς όφελος των πολιτών και το οποίο, εκ των πραγμάτων, θα πάρει νέα παράταση χρόνου με άγνωστο προορισμό και κατάληξη.Η ΚΕΔΚΕ, εκφράζοντας το σύνολο των αιρετών της αυτοδιοίκησης, είναι κάθετα αντίθετη με κάθε λογική αποδυνάμωσης του θεσμού της αυτοδιοίκησης γιατί το ζητούμενο στην Ελλάδα είναι ακριβώς το αντίθετο. Η ενδυνάμωση του.

 Η πρόταση για την εκλογή Δημάρχων με ποσοστό 42%, τόσο επί της ουσίας όσο και με τον τρόπο που αυτή τέθηκε, οδηγεί το θεσμό σ΄ ένα δρόμο ολισθηρό και επικίνδυνο και βρίσκεται μακριά απ΄ τις πραγματικές του ανάγκες.  Το διοικητικό σύστημα της χώρας μας σήμερα, όπως έχει τονιστεί κατ΄ επανάληψη και με τις ομόφωνες αποφάσεις των συνεδρίων της ΚΕΔΚΕ, χρειάζεται ρηξικέλευθες τομές και τολμηρές αποφάσεις. Χρειάζεται ισχυρή αυτοδιοίκηση με πραγματικά αποκεντρωμένους θεσμούς. Χρειάζεται:

 -                            Φορολογική αποκέντρωση, που θα μας οδηγήσει σε μια αυτοδιοίκηση της ευθύνης.

-                            Αυτοδιοίκηση μητροπολιτικών περιοχών, για να πάψει το κράτος ν΄ ασχολείται με την επίλυση ακόμα και των μικρών καθημερινών προβλημάτων.

-                            Αιρετή περιφερειακή αυτοδιοίκηση, με αιρετό περιφερειάρχη, για να εναρμονιστούμε με τη σύγχρονη ευρωπαϊκή πραγματικότητα, η οποία κινείται στον αστερισμό των πόλεων και των περιφερειών.

Η Κυβέρνηση, προτού καταλήξει στην όποια απόφαση της, οφείλει να λάβει σοβαρά υπ΄ όψιν της όλες τις παραπάνω παραμέτρους καθώς ο θεσμός της αυτοδιοίκησης έχει απόλυτη ανάγκη αποφάσεις που θα οδηγήσουν στην ενδυνάμωση του, προκειμένου να παίξει με επιτυχία το ρόλο που επιθυμεί το σύνολο των πολιτών της χώρας.            

Η συνέντευξη του Προέδρου της ΚΕΔΚΕ

ΠΑΡΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

Δημάρχου Κοζάνης

     1. Θα έλεγα πως η κατάσταση είναι από κάθε άποψη οριακή. Και κυριολεκτώ διότι σε ό,τι αφορά την κατάσταση των οικονομικών της Αυτοδιοίκησης, αυτή βρίσκεται σ΄ ένα σημείο που δεν πάει άλλο. Όπως τόνισα και στο τελευταίο συνέδριο της ΚΕΔΚΕ στην Κρήτη είναι ώρα για αποφάσεις, για ρήξεις και τομές. 

     2. Ας βάλουμε όμως τα πράγματα σε μια σειρά. Είναι γνωστό πως τα τελευταία τρία χρόνια η Τοπική Αυτοδιοίκηση αντιμετωπίζει ένα τεράστιας έκτασης οικονομικό πρόβλημα το οποίο δημιουργεί ένα αντικειμενικό πρόβλημα στην ανάπτυξη σοβαρών πρωτοβουλιών, θίγει την αξιοπιστία του θεσμού και ακυρώνει βέβαια κάθε σοβαρή συζήτηση για αποκέντρωση και αυτοδιοίκηση στην πατρίδα μας.

 Η καθολικότητα του προβλήματος νομίζω πως βάζει σε δεύτερη μοίρα τις υπαρκτές ευθύνες που έχουμε και εμείς οι αιρετοί, οι οποίες όμως δεν κάνουν τίποτα περισσότερο ή λιγότερο απ΄ το να δίνουν μια ιδιαίτερη διάσταση, ένα ιδιαίτερο «χρώμα» στην οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει κάθε Δήμος της χώρας.

Το πρόβλημα λοιπόν είναι καθολικό. Δεν υπάρχει ούτε ένας ΟΤΑ στη χώρα που να μην το αντιμετωπίζει. Είναι επίσης γνωστό ότι είναι συγκεκριμένες οι αιτίες που το δημιούργησαν και σχετίζονται με την παρακράτηση θεσμοθετημένων πόρων καθώς και με τη μεταφορά αρμοδιοτήτων, κατά καιρούς, από το κράτος προς τον αυτοδιοίκηση με ελλιπέστατους πόρους.

Εκείνο που έχει όμως μεγάλη σημασία και πρέπει να τονίσουμε είναι πως υπάρχουν κάποιες διαστάσεις στο πρόβλημα που είναι ελάχιστα γνωστές ακόμα και στους ίδιους τους αιρετούς. Πρώτα απ΄ όλα, τα δύο τελευταία χρόνια, το 2004 και 2005, πρέπει να πω με κάθε υπευθυνότητα ότι, καταφέραμε να μειώσουμε πάρα πολύ την απόσταση που υπάρχει ανάμεσα στους θεσμοθετημένους και τους αποδιδόμενους πόρους. Κοντολογίς, κάπου 150 εκατ. ευρώ πέρυσι και 120 εκατ. ευρώ φέτος μας χωρίζουν από την πλήρη λειτουργία των Νόμων που προβλέπουν τους θεσμοθετημένους πόρους.

Το δεύτερο που είναι ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι, την τελευταία δεκαετία, έχει υπερδιπλασιασθεί το λειτουργικό κόστος των ΟΤΑ, το κόστος μισθοδοσίας, μεταξύ του 1993 και του 2003, και αυτό βέβαια χαρακτηρίζει εν πολλοίς και το ίδιο το οικονομικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Έτσι πρέπει να πούμε πως σχετικά με το οικονομικό πρόβλημα, υπάρχει ένα ανελαστικό λειτουργικό κόστος, το οποίο υπερβαίνει και τις δυνατότητες των σχετικών νόμων για τη χρηματοδότηση των ΟΤΑ. Με μια τέτοια οπτική αντιλαμβάνεται κανείς γιατί η κατάσταση είναι οριακή. Γι΄ αυτό χρειάζεται άμεσα η εκπόνηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου εξόδου από την κρίση της Τ.Α. και φυσικά η εκπόνηση ενός ειδικότερου σχεδίου για καθένα Δήμο χωριστά, ανάλογα με την ένταση, το βάθος και το πλάτος του προβλήματος που αυτός αντιμετωπίζει. Οριακή επίσης είναι η κατάσταση διότι η επερχόμενη καταιγίδα των 30.000, περίπου, νέων θέσεων εργασίας των συμβασιούχων των ΟΤΑ δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπισθεί χωρίς συγκεκριμένο σχεδιασμό και χωρίς συγκεκριμένο, καθαρό και συμφωνημένο πλαίσιο ανάμεσα στην Κυβέρνηση και την Αυτοδιοίκηση, με εκατέρωθεν δεσμεύσεις. Αναφέρομαι στους εργαζόμενους σε ΚΕΠ, τους σχολικούς φύλακες, τις προνοιακές δομές κ.α. Σ΄ αυτό το σημείο πρέπει να τονίσω ότι τα τελευταία 5 χρόνια, απ΄ το 2001 μέχρι το 2006, έχουμε διπλασιασμό των εργαζομένων στην Τ.Α. Από  τους 50.000 φτάσαμε σε κάτι παραπάνω από 100.000.

Με βάση τα όσα είπαμε πιο πάνω για το κόστος μισθοδοσίας, το οποίο είναι ανελαστικό, αντιλαμβάνεται κανείς ότι τα πράγματα είναι από κάθε άποψη οριακά. Οριακή ακόμα είναι η κατάσταση γιατί όπως σημειώθηκε στην αρχή ο Ν. 1828, ακόμα και στην πλήρη λειτουργία του ως προς την απόδοση των πόρων, δεν είναι δυνατόν να καλύψει ούτε την υφιστάμενη κατάσταση ούτε και αυτή που πρόκειται να διαμορφωθεί τα επόμενα χρόνια με βάση τις νέες δομές. Είναι προφανές λοιπόν ότι πρέπει να αναζητήσουμε, με δεδομένο και αδιαπραγμάτευτο το Ν. 1828, ένα νέο πλαίσιο λειτουργίας και βέβαια αν θέλουμε να μιλήσουμε σοβαρά στην πατρίδα μας για αυτοδιοίκηση και αποκέντρωση πρέπει να αγγίξουμε πια ένα θέμα που το κεντρικό κράτος θεωρεί ταμπού και λέγεται φορολογική αποκέντρωση. Είμαστε το μοναδικό κράτος, από τα θεωρούμενα αναπτυγμένα, που επιμένουμε σ΄ έναν ανεξήγητο συγκεντρωτισμό που δεν οδηγεί πουθενά. Αυτοδιοίκηση αυτοτέλειας και ευθύνης συνάμα και σύγκλιση υπέρ των ασθενέστερων ΟΤΑ, μ΄ έναν κεντρικό λογαριασμό απ΄ τους σημερινούς ΚΑΠ, είναι η πρόταση. Νομίζω ότι δεν παίρνει αναβολή μια τέτοια συζήτηση ακριβώς γιατί έχουμε μεγάλη απόσταση απ΄ τους αποκεντρωμένους θεσμούς του σύγχρονου κόσμου και κάτι τέτοιο το χρειάζεται η χώρα και όχι  εμείς οι αιρετοί.

      3. Νομίζω ότι με ορίζοντα πενταετίας ο ΘΗΣΕΑΣ μπορεί πραγματικά ν΄ αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο στα χέρια των Δήμων για να μπορέσει να προωθήσει ο καθένας χωριστά το τοπικό αναπτυξιακό του σχέδιο, το όραμα ή συγκεκριμένους προγραμματικούς στόχους. Τα προβλήματα που εντοπίζονται στο ΘΗΣΕΑ νομίζω πως εντελώς αντικειμενικά είναι πρώτον ο συγκεντρωτικός χαρακτήρας που αποτυπώνεται στη διαχείριση του προγράμματος, κάτι που μας βρήκε από την αρχή αντίθετους, καθώς επίσης και στο ότι δεν υπάρχει δική μας συμμετοχή στην κεντρική αυτή διαχείριση. Αυτό δεν το έχουμε αποδεχθεί ως ΚΕΔΚΕ και επιδιώκουμε με κάθε τρόπο να το ανατρέψουμε. Το δεύτερο είναι αυτό που αφορά την περιβόητη κρατική συμμετοχή.

Είναι πάρα πολύ θετικό ότι επιτέλους θεσμοθετήθηκε η κρατική συμμετοχή όμως το ποσοστό 35% επί των πόρων της Τ.Α. είναι πολύ μικρό μιας και η δέσμευση της Πολιτείας με τον ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ, που θεσμοθέτησε το ανάλογο πρόγραμμα ΕΠΤΑ, ήταν για 50- 50 κι όχι για μια σχέση 100 προς 35.

 Σήμερα το πρόγραμμα χρηματοδοτείται με 100 ευρώ από την αυτοδιοίκηση και 35 από το κεντρικό κράτος. Εκείνο όμως που αποτελεί ένα αξεπέραστο πρόβλημα και δημιουργεί μια βασική ένσταση απ΄ την πλευρά μας, που αφορά και τη σημερινή αλλά και την προηγούμενη πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΣΔΔΑ, είναι ότι οι χειρισμοί που έγιναν γύρω απ΄ τα προγράμματα αυτά και οι καθυστερήσεις που σημειώθηκαν,  οδήγησαν σ΄ ένα μεγάλο κενό, με αποτέλεσμα στην τρέχουσα τετραετία να έχουμε μια πρωτοφανή επενδυτική άπνοια στους ΟΤΑ όλης της χώρας. Αυτή η άπνοια έχει συνέπειες και στις τοπικές οικονομίες, και ιδιαίτερα στην ελληνική περιφέρεια, καθώς πολλές τοπικές οικονομίες  κινούνται μεταξύ των άλλων χάρη και στα διάφορα έργα της Τ.Α. Πρόκειται για ένα μείζον ζήτημα καθώς αγγίζει το ευαίσθητο ζήτημα της αξιοπιστίας των ΟΤΑ. Οι πολίτες δε γνωρίζουν τις λεπτομέρειες εξ αιτίας των οποίων ο Δήμαρχος και το Δημοτικό Συμβούλιο δεν υλοποιούν τις δεσμεύσεις τους για το τάδε ή το δείνα πρόβλημα.

Δυστυχώς η μεν προηγούμενη Κυβέρνηση δεν είχε μετρήσει καλά τις δυνατότητες και φέρθηκε πολύ συντηρητικά μη επιτρέποντας να συνεχιστεί το ΕΠΤΑ, δίνοντας απελπιστικά αργά καινούργιες εγκρίσεις, η δε νέα Κυβέρνηση θεώρησε πως έπρεπε να κάνει ένα καινούργιο πρόγραμμα ενώ μπορούσε ένα μέρος πόρων να το αποδεσμεύσει για να συνεχίσει το προηγούμενο και να μην έχουμε αυτή την πρωτοφανή επενδυτική άπνοια και απραξία. Σε κάθε περίπτωση πάντως πρέπει να τονίσω ότι ειδικά τη φετινή χρονιά υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να έχουμε «νομοθετημένη παρακράτηση πόρων» αφού είναι πρακτικά αδύνατον να απορροφηθούν 500 εκατ. ευρώ, όπως και τα 1,1 δις ευρώ μέχρι το τέλος του 2006, αφού μέχρι σήμερα δεν έχει δημοπρατηθεί ούτε ένα έργο του ΘΗΣΕΑ. 

 

     4. Είναι αλήθεια ότι υπάρχει ένα τέτοιο πρόβλημα με το Γ΄ ΚΠΣ. Δυστυχώς το Γ΄ ΚΠΣ έχει ένα πλαίσιο διαχείρισης το οποίο δυσκολεύει και το ίδιο το κράτος και τα Υπουργεία και τους μεγάλους Δήμους, οι οποίοι κατά τεκμήριο είναι πιο οργανωμένοι. Πόσο μάλλον τους μικρούς και μεσαίους. Είναι ένα πρόγραμμα «πνιγμένο» στη γραφειοκρατία και στους ενδιάμεσους φορείς, αξιολογητές κ.α. το οποίο δικαιώνει αναδρομικά όλες τις ενστάσεις που είχαμε όταν ψηφιζόταν ο σχετικός νόμος   για τη διαχείριση του Γ΄ ΚΠΣ. Απ΄ την άλλη πρέπει να παραδεχτούμε πως ακριβώς η δεδομένη δυσκολία του Γ΄ ΚΠΣ φανερώνει και δύο ειδών αδυναμίες που έχουν οι ΟΤΑ.

Η πρώτη αδυναμία, που είναι και μια γενικότερη αδυναμία όλης της δημόσιας διοίκησης και, αφορά τη μικρή της επαφή με τα ευρωπαϊκά δεδομένα, όπως επίσης και τη γνωστή της παθογένεια στην παραγωγή μελετών, έργων κ.ο.κ.

Η δεύτερη αδυναμία, που φαίνεται πλέον καθαρά,  είναι ότι δυστυχώς στον τομέα των πρωτοβουλιών η αυτοδιοίκηση τα τελευταία χρόνια, κατά τη γνώμη μου, πάει σημειωτόν. Έχει κλειστεί ο κάθε Δήμος στο καβούκι του, ενώ θα μπορούσαν από κοινού, να δημιουργήσουν σοβαρούς μηχανισμούς στήριξης για όλους στην ελληνική περιφέρεια, όπου, ούτως ή άλλως, σπανίζει το απαραίτητο εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό. Αυτό θα μπορούσε  να βοηθήσει στην υπερπήδηση των δυσκολιών που θέτει το Γ΄ ΚΠΣ.

 Γι΄ αυτό που λέω υπάρχουν αρκετές έμπρακτες αποδείξεις που δείχνουν ότι,  όπου υπάρχουν τέτοιοι αξιόπιστοι μηχανισμοί στήριξης στην ελληνική περιφέρεια είναι εντελώς διαφορετική η εικόνα και οι αποδόσεις των ΟΤΑ. Το τι πρέπει να γίνει λοιπόν εν όψει και του Δ΄ ΚΠΣ ή ακόμα και του Γ΄ νομίζω ότι είναι απολύτως προφανές. Από τη μια πρέπει να συνεχιστεί η προσπάθεια για την απλούστευση των διαδικασιών και από την άλλη πρέπει η Τ.Α. να πάρει την τύχη της στα χέρια της και δεν μας εμποδίζει κανείς να το κάνουμε αυτό.

     5. Υπάρχει ένα πρόβλημα μη τήρησης των κυβερνητικών δεσμεύσεων όπως αυτές είναι αποτυπωμένες στο κυβερνητικό πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας και στις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης, οι οποίες επαναλήφθηκαν στο συνέδριο μας της Κρήτης. Υπάρχουν αποστάσεις που εντοπίστηκαν και πήραν πολύ συγκεκριμένο χαρακτήρα και έχουν τεθεί στο τραπέζι του διαλόγου με το ΥΠΕΣΔΔΑ. Το σοβαρότερο όμως πρόβλημα που υπάρχει, κατά τη γνώμη μου, από πλευράς Κυβέρνησης έχει να κάνει όχι μόνο με τις δεσμεύσεις της αλλά και με το ίδιο το Σύνταγμα και αφορά βέβαια τις περίφημες μεταφερόμενες αρμοδιότητες.

Το 164 Προεδρικό Διάταγμα, ένα διάταγμα το οποίο τακτοποιεί ορισμένους συμβασιούχους και για το οποίο δεν έχουμε την παραμικρή αντίρρηση, αν και θα μπορούσε να είναι ελαστικότερο για να συμπεριλάβει και περισσότερους εργαζόμενους, περιλαμβάνει ανάμεσα στ΄ άλλα ευεργετικές διατάξεις για εργαζομένους που μέχρι σήμερα πληρωνόταν αποκλειστικά απ΄ τον κρατικό προϋπολογισμό.

Δεν υπάρχει όμως μέχρι και αυτή τη στιγμή καμιά πρόβλεψη απ΄ την πλευρά του κρατικού προϋπολογισμού για τη μισθοδοσία αυτών των εργαζομένων, εν όψει της μονιμοποίησης τους. Είναι  αντισυνταγματικό να συμβεί κάτι τέτοιο, αλλά, και με βάση τα όσα αναφέραμε στην αρχή για τα οικονομικά, θα επιδεινώσει την ήδη άσχημη οικονομική κατάσταση των ΟΤΑ. Και η οικονομική μας κατάσταση δε σηκώνει εκπτώσεις με το Σύνταγμα.

Εξάλλου πρέπει να τονίσω ότι υπάρχει συγκεκριμένη βελτιωμένη διατύπωση του Συντάγματος απ΄ το 2001 και μετά, που αποτέλεσε μια μεγάλη κατάκτηση της αυτοδιοίκησης στο ζήτημα της μεταφοράς αρμοδιοτήτων, και μας οδήγησε από την Άνοιξη του 2001 και μετά να μη δεχθούμε καμιά μεταφορά αρμοδιότητας χωρίς το σύνολο των πόρων. Αποτρέψαμε τέτοιου είδους απόπειρες και της προηγούμενης Κυβέρνησης. Κατά συνέπεια είναι καθαρό ότι δεν πρόκειται ν΄ αλλάξουμε στάση επειδή άλλαξε η Κυβέρνηση.

     6. Στην πρώτη συνάντηση που είχαμε πέρυσι αμέσως μετά την ανάληψη του Υπουργείου απ΄ τον κ. Παυλόπουλου, ζήτησε τη συναίνεση μας για να ξανανοίξει το θέμα του Κώδικα, το οποίο θυμίζω πως είχαμε ολοκληρώσει με την προηγούμενη Κυβέρνηση και δεσμεύτηκε να έχει τελειώσει μέχρι τα τέλη του έτους 2004. Είχαμε πει και τότε στο Δ.Σ. της ΚΕΔΚΕ ότι δεν είναι δυνατόν κάτι τέτοιο να συμβεί παρά μόνο αν γίνουν αποσπασματικές ρυθμίσεις. Κάτι τέτοιο δεν έγινε, ο Κώδικας εξετάζεται άρθρο, άρθρο και αξιοποιείται τα μέγιστα η δουλειά που είχε γίνει με την προηγούμενη επιτροπή. Η καθυστέρηση βέβαια είναι ως ένα βαθμό εύλογη, αλλά από ένα σημείο και πέρα νομίζω πως έχει αρχίσει και μακραίνει η ιστορία και πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια τους επόμενους μήνες να ολοκληρωθεί ο Κώδικας. Το τονίζω αυτό γιατί ακριβώς ο Κώδικας και η δουλειά που έχει γίνει τόσο στην προηγούμενη όσο και στη σημερινή επιτροπή προβλέπει αρκετές τομές στις αρμοδιότητες, στον έλεγχο, στη διαφάνεια, στον ανοικτό χαρακτήρα του θεσμού της αυτοδιοίκησης κ.α. που οδηγούν σε μια πολύ πιο βελτιωμένη λειτουργία των ΟΤΑ. Σε μια λειτουργία που είναι πολύ πιο κοντά στο ευρωπαϊκό κεκτημένο της Αυτοδιοίκησης. Γι΄ αυτό θα πρέπει να βρεθεί τρόπος και να καταβληθεί προσπάθεια έτσι ώστε αυτή η διαδικασία να έχει αίσιο τέλος γιατί έχει ανάγκη από τις νέες ρυθμίσεις η Τ.Α. προκειμένου να χαράξει μια νέα πορεία.

     7.  Λιγότεροι και ισχυροί Δήμοι με δυνατότητα άντλησης τοπικών εσόδων, με αρμοδιότητα για κάθε, κυριολεκτικά, τοπική υπόθεση. Οι πολίτες να διεκπεραιώνουν το σύνολο σχεδόν των υποθέσεων που αφορούν την οικονομική, παραγωγική, κοινωνική ζωή της χώρας στον τόπο που διαμένουν.

     8. Μετεξέλιξη του Β΄ βαθμού σε αιρετή περιφερειακή αυτοδιοίκηση, με πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανάπτυξη.

     9. Επιτελικό κράτος, με πραγματικά επιτελικές λειτουργίες όπως συμβαίνει σε κάθε σύγχρονο κράτος του αναπτυγμένου κόσμου.

      10. Εκείνο που πρέπει βέβαια να τονίσω είναι ότι το θέμα της περιφερειακής συγκρότησης της χώρας δεν είναι θέμα δομής. Είναι θέμα βαθύτατα πολιτικό που έχει να κάνει και με το πολιτικό σύστημα της χώρας, και με το σύστημα διακυβέρνησης αλλά και με τη συγκεκριμένη υπερσυγκεντρωτική δομή της ελληνικής οικονομίας. Γι΄ αυτό είναι ένα ζήτημα βαθύτατα πολιτικό που απαιτεί γενναίες αποφάσεις.

     11. Περιφερειακή συγκρότηση δεν πρόκειται να συμβεί ούτε με δεύτερο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ, ούτε με μετεξέλιξη του β΄ βαθμού σε αιρετή περιφερειακή αυτοδιοίκηση. Οι αναγκαίες αυτές θεσμικές μεταρρυθμίσεις πρέπει να είναι τμήμα ενός ολοκληρωμένου σχεδίου που θα οδηγεί στο όραμα της αποκεντρωμένης Ελλάδας με ισχυρή περιφερειακή συγκρότηση.

      12. Τελειώνοντας θέλω να χαιρετίσω την έκδοση του περιοδικού από την ΤΕΔΚ Ν.  Ιωαννίνων, να καλέσω όλους τους αιρετούς αλλά και τους πολίτες του Νομού Ιωαννίνων να καταστήσουν το περιοδικό της ΤΕΔΚ ένα βήμα διαλόγου για αποκέντρωση και αυτοδιοίκηση στην πατρίδα μας.                                                 

Απόσπασμα συνέντευξης του προέδρου της ΚΕΔΚΕ

Πάρι Κουκουλόπουλου στο ραδιοσταθμό 105,8 

σχετικά με τις δηλώσεις της 30ης Νοεμβρίου 2005

                                                                                               

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Καλημέρα σας κ. Κουκουλόπουλε και καλό μήνα. 

Π. ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Καλημέρα, καλό μήνα.Εγώ πάντως στο βιβλίο πήγα χθες επειδή είμαι χημικός. Χημικός μηχανικός για την ακρίβεια και πήγα να ακούσω για  τους αλχημιστές. 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τι σας ρώτησαν, σας ρώτησαν για τον Νίκο Παπανδρέου, έτσι δεν είναι; 

Π. ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Με ρώτησαν  να ερμηνεύσω τη δήλωση που έκανε -  μια διορθωτική κατά κάποιον τρόπο δήλωση χθες το πρωί  - και είπα ότι είναι προσωπικό του θέμα το πώς είπε κάτι τη μία μέρα και το ανασκεύασε την άλλη μέρα. Δεν έχει γενικότερη πολιτική σημασία. 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Στο τηλεοπτικό κανάλι “Alpha” ακούσαμε ότι υπάρχουν και πολύ Ιωαννίδηδες … 

Π. ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ Όχι, όχι. Τα τηλεοπτικά κανάλια είναι γνωστό ότι δια της μεθόδου «κοπτικής ραπτικής» μπορούν μία δήλωση να την παρουσιάζουν όπως θέλουν, να την αλλοιώνουν πολύ λίγο, μέχρι και να την διαστρεβλώνουν.Ρωτήθηκα λοιπόν, εάν αποκλείω να εμφανιστεί άλλος Παπανδρέου στο πολιτικό σκηνικό και είπα: Αλοίμονο, είναι ένα πολυσύχναστο όνομα, και δε μπορεί να αποκλείσει κανείς, είναι ένα πολυσύχναστο επώνυμο. Συνέχισα τη δήλωση, πέρα από αυτό  που έδειξε το κανάλι, και είπα όπως και Καραμανλής. Ξέρετε  Βουλή, τους είπα, χωρίς  Καραμανλή, Παπανδρέου και το επώνυμο Παπαδόπουλος. Είναι πολυσύχναστα επώνυμα. Αυτό. Το Ιωαννίδης το είπε κάποιος δημοσιογράφος από κάτω… 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Όχι κύριε Κουκουλόπουλε, εσείς το είπατε το Ιωαννίδης 

Π. ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ:Ναι το είπε και το επανέλαβα γελώντας όπως είδατε.  

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ναι σ΄ αυτό έχετε δίκιο. 

Π. ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Το είπε κάποιος από κάτω και το επανέλαβα γελώντας. Προφανώς τώρα το να μου αποδίδεται ένας τέτοιος συνειρμός μετά από τριάντα ένα χρόνια παρουσίας στα κοινά και όντας μέλος του ΠΑΣΟΚ, είμαι 31 χρόνια, νομίζω ότι είναι περίπου αστείο θα έλεγα, όχι απλά ανακριβές, ας πούμε, ή υπερβολικό. Είναι αστείο να μου αποδίδουν συνειρμό δηλαδή του  στυλ «Παπαδόπουλος, Ιωαννίδης και Παπανδρέου». Αν είναι δυνατόν αυτό το πράγμα να είχε να κάνει με  καμία οποιαδήποτε σκέψη μου. Δε νομίζω ότι χρειάζεται να πω κάτι για να αποδείξω γύρω από αυτό. Εγώ εκείνο που έχω να πω είναι ότι δεν έχω υπόψη μου καμία Σύνοδο της Βουλής που  να έχει Τσιούτσια ή Κουκουλόπουλο για παράδειγμα, ενώ ξέρω όλες τις Συνόδους της Βουλής να έχουν Καραμανλή, Παπανδρέου και επίσης Παπαδόπουλο. Ξέρετε κάποια Σύνοδο της Βουλής από το ΄74 μέχρι σήμερα που να μην είχε από έναν έως τέσσερις με το επώνυμο Παπαδόπουλος; Όπως επίσης Παπανδρέου, δεν είναι πάντα της ιδίας πολιτικής οικογενείας, έτσι; Να πω για παράδειγμα τη Βάσω. Αυτό ρωτήθηκα και αστειευόμενος είπα αυτό. Εν πάσει περιπτώσει προφανώς υπάρχουν κάποιοι κανόνες στις  τηλεοπτικές δηλώσεις… 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτό πρέπει να το γνωρίζετε… 

Π. ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Ναι ακριβώς. Υπάρχουν κάποιοι κανόνες, που όταν κανείς τους παραβιάζει και μιλάει πιο ελεύθερα, κινδυνεύει. 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Προχωρήσατε σε κάποια δήλωση σε σχέση με αυτό, όπως έκανε χθες ο κύριος Παπανδρέου; 

Π. ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι, όχι, δε νομίζω ότι είχα να δηλώσω κάτι. Δεν προχώρησα σε κάποια δήλωση, γιατί νομίζω ότι δε χρειαζόταν. 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μάλιστα. Σε αυτό καθ΄ αυτό το θέμα της καθόδου του κυρίου Παπανδρέου τι λέτε; 

Π. ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ:Εγώ επαναλαμβάνω αυτό που είπα και χθες, ότι πρώτα από όλα το να κατέλθει κανείς στην πολιτική σκηνή, πρώτα από όλα, και επιμένω σ΄ αυτό, είναι μία αυστηρά  προσωπική απόφαση, γιατί έχει να κάνει με τον τρόπο ζωής. Προφανώς, τυχόν κάθοδος του Νίκου Παπανδρέου, γεννά μια σειρά παρενέργειες, αλλά αυτό το ζήτημα έπεται της προσωπικής του απόφασης. Πρώτα από όλα πρέπει ο ίδιος να αποφασίσει, όπως έχει δικαίωμα, όπως κάθε έλληνας πολίτης. Προφανώς δημιουργεί κάποιες παρενέργειες αυτό το ζήτημα, αλλά για την ώρα τουλάχιστον  το έχει κλείσει το θέμα ο ίδιος. Εγώ δεν έχω κάτι να πω πάνω σ΄ αυτό, από την ώρα που το έχει κλείσει ο ίδιος. 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πάντως γενικά κύριε Κουκουλόπουλε, ανοίγουν και κλείνουν διάφορα θέματα στο ΠΑΣΟΚ. 

Π. ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Σε όλη την πολιτική ζωή, είναι τέτοια η εποχή μας, είναι οι ταχύτητες, είναι η παρεμβολή των τηλεοπτικών καναλιών, που δημιουργούν στιγμιαίες εντυπώσεις. Είναι η εποχή, νομίζω, της επικοινωνίας γι αυτό και ανοιγοκλείνουν θέματα. Εμένα προσωπικά, αυτό , να μην πω ακριβώς  με ενοχλεί, αλλά δε με βρίσκει σύμφωνο. 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κυνηγάτε και εσείς την επικοινωνία…

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και εμείς από την άλλη πλευρά  

Π. ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Εγώ δεν την… κυνήγησα. Εμένα χθες με … κυνήγησαν δεν την κυνήγησα… 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Όχι το εσείς δεν αφορά τον Πάρι τον Κουκουλόπουλο, μόνο. Αφορά γενικότερα τους πολιτικούς. Κυνηγάτε την  επικοινωνία και ξεχνάτε την παραγωγή πολιτικής σε κάποιες περιπτώσεις. 

Π. ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: Έχετε απόλυτο δίκιο. Αυτό ετοιμαζόμουνα να πω. Ότι δηλαδή ζούμε σε μια εποχή, όπου το επικοινωνιακό μέρος παίζει απ΄ ότι φαίνεται ένα τεράστιο ρόλο. Μη ξεχνάτε, ότι ο κύριος Καραμανλής - κατά μία εκδοχή - κατάφερε να γίνει πρωθυπουργός μέσα φυσικά και από μία σειρά ατέλειωτων παραλήψεων του ΠΑΣΟΚ και από έντονη ταύτισή του επικοινωνιακή με δύο τρεις έννοιες κατά αντιπαραβολή, ας πούμε, κατάφερε στο τέλος να γίνει πρωθυπουργός.Έτσι λοιπόν η επικοινωνία είναι κάτι σαν δυνάστης στους πολιτικούς. Εγώ προσωπικά πιστεύω βέβαια ότι προηγείται η ουσία. Αυτή είναι και η άποψή μου και για το περίφημο θέμα της ανανέωσης.    

Η Συνταγματική Αναθεώρηση δίνει μία μεγάλη δυνατότητα που δεν  μπορεί και δεν πρέπει να χαθεί μέσα σε επικοινωνιακούς χειρισμούς και άλλες αντιπαραθέσεις. Πολύ συγκεκριμένα, πιστεύουμε ότι η Συνταγματική Αναθεώρηση μπορεί να φέρει τους θεσμούς πιο κοντά στον πολίτη.

        Τομή πρώτη. Ρήξη με τον συγκεντρωτισμό, που αποτελεί το σοβαρότερο κατά την άποψή μας εμπόδιο στην ανάπτυξη και ευημερία του τόπου μας.

         Τομή δεύτερη. Ενδυνάμωση της συμμετοχικής δημοκρατίας, που αποτελεί κυριολεκτικά το οξυγόνο στους θεσμούς, τους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς και είναι η μόνη επιλογή που μπορεί ρεαλιστικά να ενισχύσει το κύρος και την αξιοπιστία των θεσμών.

        Υπάρχουν επιλογές που μπορούν να ανοίξουν έναν τέτοιο δρόμο; Απλούστευση των δομών διοίκησης και Αυτοδιοίκησης με ριζική αποκέντρωση. Αντιμετώπιση των προβλημάτων όσο γίνεται πιο κοντά στους πολίτες. Ζητήματα όπως:Η υγεία, η παιδεία, η απασχόληση, το περιβάλλον, η χωροταξία, με αυστηρό κοινωνικό έλεγχο,Νομοθετική πρωτοβουλία στους πολίτες και την Αυτοδιοίκηση και καινοτόμες δράσεις δημοκρατικής συμμετοχής, Φορολογική αποκέντρωση για τον εκδημοκρατισμό του φορολογικού συστήματος και την Αυτοδιοίκηση και την κοινωνία θα πρόσθετα της ευθύνης, είναι μερικές επιλογές που δείχνουν ότι ανοίγουν έναν τέτοιον δρόμο που έχει ανάγκη η χώρα.

         Η Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων αξιοποιώντας την εμπειρία της τελευταίας Συνταγματικής Αναθεώρησης, κυρίως όμως αξιοποιώντας το επιστημονικό δυναμικό του  Ινστιτούτου Αυτοδιοίκησης που πρόσφατα  - εδώ και δέκα μήνες περίπου- δημιουργήσαμε, καταθέτει σήμερα μία ολοκληρωμένη πρόταση που πιστεύουμε ότι ανταποκρίνεται στις προκλήσεις για τις οποίες μίλησα.

         Στόχος μας δεν είναι τίποτα άλλο από το σύγχρονο και δημοκρατικό κράτος. Στόχος μας δεν είναι τίποτα άλλο από την ισχυρή κοινωνία.

         Για το περιεχόμενο της αναθεώρησης σας είπα ότι δεν θα μιλήσω. Αλλά θέλω μόνο να πω ότι η πρότασή μας επιδιώκει την αναβάθμιση φυσικά του ρόλου της Αυτοδιοίκησης ώστε να αποτελέσει βασικό βάθρο του διοικητικού και πολιτικού συστήματος της χώρας, την κατοχύρωση του Β΄ Βαθμού σε επίπεδο Περιφέρειας, Περιφερειακής δηλαδή Αυτοδιοίκησης και Μητροπολιτικής Αυτοδιοίκησης για τις δύο μητροπολιτικές περιοχές, την οικονομική αυτοδυναμία των μηχανισμών της φορολογικής αποκέντρωσης, καθώς και την κατοχύρωση της διαχείρισης από την Τοπική Αυτοδιοίκηση δημόσιων υποθέσεων.

        Θέλω να τονίσω δύο πράγματα. Πρώτον ότι για τα θέματα αυτά βαδίζουμε σε ένα δρόμο που χρόνο με τον χρόνο  έχουν δείξει τα συνέδρια της ΚΕΔΚΕ και δεύτερον, θα τολμούσα να πω, ότι οι προτάσεις της Αυτοδιοίκησης για ένα σύγχρονο και δημοκρατικό κράτος με μια ανοικτή και ισχυρή κοινωνία έχουν τελικά εντολή από τους πολίτες.

         Όπως μπορεί κανείς να δει πολύ ευδιάκριτα από το υλικό που έχετε στα χέρια σας, δύο στους τρεις πολίτες δηλώνουν ρητά ότι επιθυμούν να ενισχυθεί η Αυτοδιοίκηση. Δύο στους τρεις πολίτες επιθυμούν μέσα από το Σύνταγμα την ενίσχυση της Αυτοδιοίκησης με νέους τρόπους. Οι μισοί συμφωνούν με τις προτάσεις της ΚΕΔΚΕ για την συνταγματική θέση της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης και της Μητροπολιτικής Αυτοδιοίκησης.  Μάλιστα, πρέπει να πω ότι τα ποσοστά ουσιαστικά είναι πολύ μεγαλύτερα γιατί θα πρέπει κανείς να τα προβάλλει, θα δείτε αργότερα τις κάρτες, σε ότι αφορά την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, στους κατοίκους της ελληνικής περιφέρειας, όπου το ποσοστό αγγίζει το 60% και αντίθετο είναι ένα πολύ μικρό ποσοστό περίπου 30% των πολιτών που δεν γνωρίζει και δεν τοποθετείται. Όπως επίσης για την Μητροπολιτική Αυτοδιοίκηση, το ποσοστό των κατοίκων Αττικής και Θεσσαλονίκης που τοποθετείται υπέρ είναι πολύ υψηλότερο από το 50% ακριβώς γιατί τους αφορά το θέμα. Ενώ, όπως θα ανέμενε κανείς, στην ελληνική περιφέρεια και ιδιαίτερα στην ύπαιθρο χώρα το δεν γνωρίζω-δεν απαντώ αγγίζει πολύ υψηλά ποσοστά. Είναι λογικό και αναμενόμενο, ένας κάτοικος ενός ακροτελεύτιου σημείου της χώρας τι θα απαντούσε για τη Μητροπολιτική Διακυβέρνηση της χώρας; Πολύ απλά: τι είναι αυτό, φαντάζομαι, θα είπε στους ερευνητές της «METRON ANALYSIS» και μπορεί να μας πει περισσότερα ο κύριος Κατσαντώνης.

          Η έρευνα – και έχει μεγάλη σημασία – δείχνει ότι το 70,2% πιστεύει πως πρέπει στα πλαίσια της Συνταγματικής Αναθεώρησης η Τοπική Αυτοδιοίκηση να έχει περισσότερες αρμοδιότητες. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, γιατί θυμίζω ότι η κυβερνητική πρόταση που έχουμε μέχρι αυτή τη στιγμή στα χέρια μας με τα γνωστά 17 σημεία δεν περιλαμβάνει κανένα από τα άρθρα για τα οποία μιλάμε εμεί. Ούτε καν θίγει ή αγγίζει τα ζητήματα Αποκέντρωσης, Αυτοδιοίκησης και Περιφερειακής Ανάπτυξης και Μητροπολιτικών Περιοχών και εκδημοκρατισμού του φορολογικού συστήματος. Αν πούμε ότι με πολιτική ορολογία φτάνει τα πέντε σημεία που εμείς θίγουμε, η κυβέρνηση δεν τα θίγει ούτε ως άρθρα αναθεωρητέα, όπως θα σας πει και ο κύριος Σωτηρέλλης, ούτε βέβαια πολύ περισσότερο ως τίτλους έστω για να ανοίξει ένας διάλογος. Και βέβαια τοποθετούνται ιδιαίτερα αρνητικά, με 67,5%, πάνω από δύο στους τρεις, στο ότι η κυβέρνηση δεν συμπεριλαμβάνει ακριβώς αυτή τη θεματολογία στη Συνταγματική Αναθεώρηση.

 Είναι εντυπωσιακά τα αποτελέσματα, πρέπει δε να πω ότι έχουν προκαλέσει και σε εμάς ιδιαίτερη ευχάριστη, αλλά πάντως, έκπληξη αυτά τα ποσοστά.Όπως επίσης θέλω να μνημονεύσω, γιατί τα ερωτήματα που θέσαμε στην έρευνα είναι τολμηρά και δεν αφορούν μόνο άλλους, αφορούν και εμάς. Εμείς με τόλμη θέσαμε και το ερώτημα για τη διαφάνεια και όπως αναμέναμε φυσικά, δεν νιώσαμε καμία έκπληξη, το 80% των πολιτών, θα έλεγα το 100% ουσιαστικά, απαιτεί οι περισσότερες αρμοδιότητες και οι περισσότεροι πόροι να συνοδεύονται από πολύ αυστηρό και συστηματικό έλεγχο σε ότι αφορά τη διαχείριση των πόρων από την Αυτοδιοίκηση.

Είναι κάτι που επίσης δικαιώνει τις θέσεις μας, γιατί πρέπει να πω σε όσους δεν σχετίζονται ιδιαίτερα με το αυτοδιοικητικό ρεπορτάζ ότι στο τελευταίο Συνέδριό μας στη Ρόδο για δεύτερη φορά, μετά από ένα αντίστοιχο του 2000 στη Κω, αναδείξαμε το ζήτημα της διαφάνειας σε μείζον ζήτημα καταθέτοντας ολοκληρωμένες προτάσεις. Και πρέπει να πω ότι και ένα μεγάλο μέρος από αυτές τις προτάσεις γίνεται πράξη στον νέο Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, όπου για τους κακούς διαχειριστές δημάρχους η ζωή πρέπει να σας διαβεβαιώσω ότι γίνεται πολύ πιο δύσκολη από την ημέρα που θα ισχύσει ο νέος Κώδικας.

Έχουμε κάνει ακόμη πιο προωθημένες προτάσεις που αναμένουμε να νομοθετηθούν- δεν περιμένουμε σώνει και καλά βέβαια αυτές να είναι στη Συνταγματική Αναθεώρηση- γιατί θα πρέπει να καταστεί η διαφάνεια ταυτόσημη με τη καθημερινή λειτουργία της Αυτοδιοίκησης, έτσι ώστε να μην αποτελεί το ζήτημα της κακής διαχείρισης, που είναι μεμονωμένο φαινόμενο, άλλοθι για την εκάστοτε κεντρική εξουσία, ώστε να μην ανοίγει τον δρόμο της Αποκέντρωσης και της Αυτοδιοίκησης.  

  

     1.  Η εικόνα νομίζω πως είναι διαφορετική.

Το Δεκέμβρη του 2003, στο πρώτο τακτικό συνέδριο της τρέχουσας δημοτικής περιόδου στη Θεσσαλονίκη, το θέμα της αλλαγής του εκλογικού νόμου, συζητήθηκε αναλυτικά και η συντριπτική πλειοψηφία των συνέδρων, με αναφορά σε όλους τους πολιτικούς χώρους, τοποθετήθηκε αρνητικά στο ενδεχόμενο αλλαγής του. Η αρνητική θέση που έχουμε πάρει σχετικά με την αλλαγή του εκλογικού νόμου, βασίζεται στα εξής τεκμηριωμένα επιχειρήματα: Πρώτον,  το 42% περιορίζει τη βάση δημοκρατικής- λαϊκής νομιμοποίησης του Δημάρχου, που είναι το κεντρικό πρόσωπο στο θεσμό της αυτοδιοίκησης.

Αυτό οδηγεί, αντικειμενικά, στην αποδυνάμωση του θεσμού. Δεύτερον, κομματικοποιεί έντονα το θεσμό καθώς από τη στιγμή που καθιστά πιο ορατό το ενδεχόμενο να «τελειώνει»  η εκλογική αναμέτρηση απ΄ την πρώτη Κυριακή, είναι περίπου δεδομένο πως θα έχουμε πιο άμεση εμπλοκή των κομματικών επιτελείων, τα οποία αναμένεται ν΄ ασκήσουν αφόρητες πιέσεις, προς πάσα κατεύθυνση, γεγονός που πιστεύω πως δε βοηθάει γενικότερα το θεσμό. Τρίτον,  εισάγεται ένας ιδιότυπος δικομματισμός, που δεν τον έχει ανάγκη η αυτοδιοίκηση, καθώς «ποινικοποιούνται» αυτόνομες και αυτοτελείς φωνές. Και μόνο αυτοί οι λόγοι φτάνουν για να είναι αντίθετος κανείς με το 42%  που είναι σαφέστατα μια αντιδημοκρατική εξέλιξη. 

 Οι προτεραιότητες του θεσμού αλλά και της χώρας είναι εντελώς άλλες. Πρέπει να προωθηθούν μεγάλες θεσμικές αλλαγές και όχι αλλαγή εκλογικού νόμου. Η χώρα χρειάζεται σοβαρή αποκέντρωση με ισχυρή αυτοδιοίκηση και δε χρειάζεται αλλαγή εκλογικού νόμου. Η αυτοδιοίκηση αντιδρά λοιπόν γιατί υπάρχουν σοβαροί λόγοι ουσίας και όχι σκοπιμοτήτων. Σκοπιμότητες υπάρχουν αλλού, όπως τουλάχιστον δείχνει ο ιδιότυπος εσωτερικός διάλογος που διεξάγεται εντός της κυβέρνησης εδώ και 100 μέρες, από την ώρα που τέθηκε το ζήτημα. Η έλλειψη σχεδίου νόμου μέχρι σήμερα (20/10/2005), αποδεικνύει πως υπάρχει πενία επιχειρημάτων γιατί το κατά κόρον χρησιμοποιούμενο επιχείρημα «γιατί όχι και η αυτοδιοίκηση αφού και η χώρα κυβερνάτε με 42%», είναι έωλο μιας και αφορά τελείως διαφορετικούς θεσμούς, τελείως διαφορετικά δεδομένα, τελείως διαφορετικές καταστάσεις.

 

       2.Υπάρχει ένα συνολικό πρόβλημα που δεν αφορά μόνο τα Ολυμπιακά ακίνητα. Η χώρα δεν έχει αξιοποιήσει ούτε κατ΄ ελάχιστον την μεταολυμπιακή πραγματικότητα, από μια Ολυμπιάδα που, κατά γενική ομολογία, ήταν άκρως επιτυχημένη και θα μπορούσε ν΄ αποτελέσει εφαλτήριο για μια άλλη αναπτυξιακή τροχιά στον τομέα του τουρισμού και των υπηρεσιών για τη χώρα μας. Είναι προφανές ότι δεν υπάρχει ακόμα και σήμερα, 14 μήνες μετά του Ολυμπιακούς, καμιά ολοκληρωμένη προσέγγιση, παρά μόνο αποσπασματικές κινήσεις και προσπάθειες. Ειδικότερα για τα ολυμπιακά ακίνητα είναι γνωστό ότι η ΚΕΔΚΕ, η ΕΝΑΕ, το ΤΕΕ, ο σύλλογος αρχιτεκτόνων, επιτροπές κατοίκων και πολλοί άλλοι φορείς, αντιδράσαμε έντονα και έγκαιρα στο νόμο που ψηφίστηκε και αφορά την αξιοποίηση τους, κυρίως με εμπορικές δραστηριότητες. Ο λόγος ήταν ένας και μοναδικός.  Θεσπίστηκαν, νομοθετήθηκαν και χωροθετήθηκαν σοβαρότατες λειτουργίες υπερτοπικού χαρακτήρα, κατά παράβαση του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου, οι οποίες θα λειτουργήσουν και θα επιδράσουν καταλυτικά στη ζωή και το περιβάλλόν όχι μόνο των πόλεων, όπου βρίσκονται οι εγκαταστάσεις, αλλά ευρύτερων περιοχών, και θα επιφέρουν «σεισμικές» αλλαγές στο εμπόριο, την αναψυχή, την κυκλοφορία, τη στάθμευση.

Αλλαγές που δεν θα στηρίζονται σε συγκεκριμένη επιστημονική τεκμηρίωση, αφού  δεν υποστηρίζονται ούτε από χωροταξικές, ούτε από πολεοδομικές, ούτε από περιβαλλοντικές μελέτες, καθώς δεν ακολουθήθηκαν διαδικασίες διαβούλευσης με τις Τοπικές Αρχές και τους πολίτες, όπως άλλωστε προβλέπει και η σχετική ευρωπαϊκή νομοθεσία. Με το νόμο αυτό,  θεσμοθετήθηκε η δημιουργία «νησίδων» - εμπορικών επιχειρηματικών ζωνών μέσα στο ελληνικό κράτος, όπου ισχύουν άλλοι νόμοι και δημιουργούνται απροκάλυπτα και ξεκάθαρα συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού στην ίδια την ελεύθερη αγορά. Εκτός των άλλων,  οι εντός αυτού του χώρου λειτουργούσες επιχειρήσεις δεν θα καταβάλουν μια σειρά τέλη για την παροχή υπηρεσιών από την αυτοδιοίκηση, τέλη που καταβάλουν ομοειδείς επιχειρήσεις που λειτουργούν σ΄ όλη τη χώρα. Τελικά, αυτός ο νόμος είναι μια  ακόμα ένδειξη της προχειρότητας που χαρακτηρίζει όλη τη μεταολυμπιακή προσπάθεια της χώρας. Εμείς αυτό που προτείνουμε το είπαμε πολλοί μαζί και ήταν πολύ συγκεκριμένο.  

     3. Το πρόγραμμα ΘΗΣΕΑΣ αναμένεται να προσφέρει στους δήμους περισσότερα απ΄ ό,τι πρόσφερε ο πρόδρομος του, το ΕΠΤΑ, για δύο λόγους. Ο ένας είναι διότι υπάρχει, σύμφωνα με το νόμο, και κρατική συμμετοχή, τουλάχιστον στο 26% του προγράμματος. Ο δεύτερος είναι οι αυξημένες παρακρατήσεις πόρων της αυτοδιοίκησης από τους ΚΑΠ και τη ΣΑΤΑ. Έτσι λοιπόν εμφανίζεται το πρόγραμμα να έχει πολύ μεγαλύτερη οικονομική οντότητα απ΄ το ΕΠΤΑ, ως αποτέλεσμα αυτών των δύο επιλογών. Από τη δεύτερη όμως επιλογή πηγάζει και ένα πρόβλημα του ΘΗΣΕΑ. Η καθυστέρηση στην έναρξη του προγράμματος, σε συνδυασμό με την μεγάλη παρακράτηση πόρων που γίνεται, έχει οδηγήσει αφ΄ ενός μεν στη διαιώνιση των οικονομικών προβλημάτων των ΟΤΑ, παρά την απόδοση των πόρων του Ν. 1828, και αφ΄ ετέρου στην ανάδειξη ενός ιδιότυπου προβλήματος:

ν΄ αποδίδονται μεν λογιστικά τα λεφτά αλλά ουσιαστικά να μένουν στο ταμείο.

Πρέπει να σημειώσω ότι φέτος, στο τέλος χρόνου, στα ταμεία του κράτους θα βρίσκονται περίπου 450 εκατ. ευρώ, πόροι του ΘΗΣΕΑ μη απορροφηθέντες, και κανείς δε γνωρίζει, και δεν μπορεί με ασφάλεια να προβλέψει, τα ποσά που θα μείνουν στο ταμείο, στο τέλος της επόμενης χρονιάς. Είναι δεδομένο ότι απ΄ τον τρίτο χρόνο, όπως συνέβη και με το ΕΠΤΑ, αυτό το πρόβλημα θα ξεπεραστεί.

Είναι όμως ένα πρόβλημα που αφορά την τρέχουσα δημοτική περίοδο,  καθώς στα δύο πρώτα χρόνια της αποπληρωνόταν το ΕΠΤΑ απ΄ τους πόρους της αυτοδιοίκησης, τον τρίτο χρόνο προετοιμαζόταν ο ΘΗΣΕΑΣ και τον τέταρτο χρόνο είναι οι εκλογές  Πρέπει όμως να ξεπεραστεί άμεσα, εκτός και αν βρεθεί τρόπος να προχωρήσουν οι δήμοι πολύ γρήγορα στην απορρόφηση των πόρων οπότε δεν θα τίθεται πλέον τέτοιο ζήτημα.  Απ΄ την πλευρά της ΚΕΔΚΕ, υπάρχει σειρά  προτάσεων, έτσι ώστε να ελαχιστοποιήσουμε το συγκεκριμένο πρόβλημα.    

      4. Για το θέμα των συμβασιούχων ο Υπουργός Εσωτερικών δεσμεύτηκε, στη συνάντηση που είχαμε μαζί του μετά απ΄ τη συνάντηση μας με τον Πρωθυπουργό, ότι οι σχολικοί φύλακες και τα άτομα με ειδικές ανάγκες που μονιμοποιούνται με το προεδρικό διάταγμα θα χρηματοδοτηθούν απ΄ τον κρατικό προϋπολογισμό, αφού μονιμοποιήθηκαν με πρωτοβουλία και ευθύνη του Υπουργού μέσα από το συγκεκριμένο διάταγμα.  

  

     5. Η ΚΕΔΚΕ ζητά να κλείσει οριστικά και η εκκρεμότητα με τη δημοτική αστυνομία, αφού είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό μεταφερόμενη αρμοδιότητα και πρέπει να χρηματοδοτηθεί απ΄ τον κρατικό προϋπολογισμό.  Έτσι θα κλείσει ένας κύκλος παρεξηγήσεων και το θέμα της μεταφοράς των αρμοδιοτήτων χωρίς πόρους, που ταλάνισε την αυτοδιοίκηση για πολλά χρόνια, περίπου 15, ν΄ αποτελέσει παρελθόν. Με το ερώτημα σας όμως θέτετε  δύο διακριτά ζητήματα, που το ένα δεν αποκλείει το άλλο, ούτε το δεύτερο πρέπει να έλθει εις αντικατάσταση του πρώτου.

Οι θεσμοθετημένες υποχρεώσεις της πολιτείας νομίζω ότι θα πρέπει να εκτελούνται στο ακέραιο όπως ρητά προβλέπουν οι νόμοι και το σύνταγμα. Σίγουρα όμως δε φτάνουν μόνο αυτοί οι πόροι. Ένα μεγάλο μέρος της ανάπτυξης του θεσμού τα τελευταία χρόνια βασίστηκε καθαρά σε ευρωπαϊκά προγράμματα τα οποία δεν θα υπάρχουν, τουλάχιστον σ΄ αυτά τα μεγέθη που μέχρι σήμερα τα έχουμε συνηθίσει, στο άμεσο μέλλον. Ήδη το Δ΄ ΚΠΣ θα είναι πολύ ή λίγο μειωμένο σε σχέση με το τρίτο. Αυτό σημαίνει ότι η αυτοδιοίκηση πρέπει ν΄ αναζητήσει και άλλα χρηματοδοτικά εργαλεία όπως χαμηλότοκους δανεισμούς, αξιοποίηση της δημοτικής περιουσίας καθώς και συμπράξεις με τον ιδιωτικό τομέα. Για το τελευταίο, το μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει είναι η έλλειψη εμπειρίας και του κατάλληλου στελεχιακού δυναμικού σ΄ ένα μεγάλο μέρος της αυτοδιοίκησης, προκειμένου να φέρει σε πέρας τέτοιες διαδικασίες. Υπάρχουν όμως τρόποι να καλυφθεί αυτό το κενό για εκείνους τους Δήμους που αδυνατούν να το καλύψουν, με κάποιες κεντρικές πρωτοβουλίες. Το ζήτημα όμως είναι ότι το νομοσχέδιο για τα ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα) το μόνο που κάνει είναι να εισάγει ουσιαστικά τον έλεγχο σκοπιμότητας στην αυτοδιοίκηση και να εγκαθιστά ένα γραφειοκρατικό πλαίσιο έγκρισης των επενδυτικών σχεδίων σύμπραξης με τον ιδιωτικό τομέα. Γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα να ορθώνει εμπόδια και να δημιουργεί καθυστερήσεις σε μια εξέλιξη που κατά τα άλλα πιστεύω ότι είναι απαραίτητη.  

     6. Πρώτα απ΄ όλα δύο κρίσιμες παρατηρήσεις. Η πρώτη είναι ότι τα αυτοτελή και αυτόνομα προγράμματα από την Ευρώπη που υπήρχαν τα προηγούμενα χρόνια έχουν μειωθεί. Το μεγαλύτερο μέρος των ευρωπαϊκών κονδυλίων είναι ενσωματωμένο στο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης, στο ταμείο συνοχής και στα διάφορα επιχειρησιακά προγράμματα. Το δεύτερο είναι ότι, όπως και σε πολλούς άλλους τομείς, η αυτοδιοίκηση δυστυχώς παρουσιάζει μια εικόνα πολλαπλών ταχυτήτων. Γι΄ αυτό δεν μπορεί ν΄ απαντήσει κανείς στο ερώτημα σας μονολεκτικά γιατί για άλλους δήμους ισχύει το ότι τα εκμεταλλεύονται στο ακέραιο αυτά τα προγράμματα, για άλλους λίγο και για άλλους ότι δεν τα εκμεταλλεύονται καθόλου.

Σε γενικές γραμμές όμως πρέπει να πούμε ότι στο Γ΄ ΚΠΣ, όπου βρίσκεται και το μεγαλύτερο μέρος των κονδυλίων στην τρέχουσα περίοδο, η Τ. Α. λόγω και των στρυφνών διαδικασιών που ισχύουν δεν είχε την αναμενόμενη συμμετοχή, πέρα από ορισμένες λαμπρές εξαιρέσεις κάποιων δεκάδων δήμων. Δυστυχώς δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στα δύσκολα γραφειοκρατικά και διαχειριστικά ζητήματα που έθετε το πλαίσιο διαχείρισης, με αποτέλεσμα η εικόνα χωρίς να είναι αποκαρδιωτική να μην είναι και ικανοποιητική.

  

    7. Και σ΄ αυτό το ερώτημα σας η εικόνα που υπάρχει δεν είναι ενιαία και γι΄ αυτό δεν μπορεί να δοθεί και μια απάντηση. Υπάρχουν πάρα πολλοί δήμοι που είτε με τη συμμετοχή τους σε δίκτυα, είτε με αυτοτελείς και αυτόνομες πρωτοβουλίες παρακολουθούν από κοντά ευρωπαϊκές πρακτικές και πολλές απ΄ αυτές προσπαθούν να τις προσαρμόσουν στα δικά μας δεδομένα. Μέσα απ΄ αυτή τη διαδικασία θα προκύψουν πάρα πολλά και ενδιαφέροντα αποτελέσματα και πρωτοβουλίες σε πανελλαδικό επίπεδο.