ΠΑΡΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Μέλος Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ

radio spech

Newsletters

Για την ενημέρωσή σας

γράψτε το e-mail σας

Delivered by FeedBurner

 
 

Σύνδεσμοι

parliament logo  pasok logo  facebook logo twitter logo

Σελίδα στο Facebook

Twitter

Εκλογές 2015

ΠΑΣΟΚ. Κρατάμε ψηλά την ευθύνη.

Φωτογραφικό υλικό

2004

Συνέντευξη του Προέδρου της ΚΕΔΚΕ

ΠΑΡΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ-Δημάρχου Κοζάνης 

Ερώτηση: Κύριε Κουκουλόπουλε πόσο κρίσιμο για την αυτοδιοίκηση είναι το φετινό συνέδριο της ΚΕΔΚΕ;

Απάντηση: Το φετινό ετήσιο τακτικό συνέδριο της ΚΕΔΚΕ θα διεξαχθεί σε μια χρονική περίοδο κατά την οποία η Τοπική Αυτοδιοίκηση στη χώρα μας πρέπει να τοποθετηθεί πάνω σε συγκεκριμένα πολύ σοβαρά ζητήματα που επηρεάζουν όχι μόνο το σήμερα αλλά και το αύριο του θεσμού. 

          Ορισμένα απ΄ αυτά είναι ζητήματα αιχμής που ήρθαν στην επικαιρότητα το τελευταίο διάστημα,  ενώ τα υπόλοιπα αποτέλεσαν αντικείμενο προβληματισμού και συζητήσεων και σε προηγούμενα συνέδρια μας.  

Ερώτηση: Ποια είναι τα ζητήματα αιχμής που απασχολούν σήμερα την αυτοδιοίκηση;

Απάντηση: Τα ζητήματα αιχμής πάνω στα οποία το συνέδριο μας θα κληθεί να τοποθετηθεί είναι τα εξής τρία:

 -          Οι προσλήψεις των συμβασιούχων από τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Αναφέρομαι φυσικά στις προσλήψεις ατόμων που θα καλύψουν τις ανάγκες νέων, μεταφερόμενων, αρμοδιοτήτων, για τις οποίες πρέπει να υπάρξει σαφής και ξεκάθαρη θέση των αιρετών της Αυτοδιοίκησης.  

 -          Η καταστατική θέση των αιρετών και οι επιπτώσεις που δημιουργήθηκαν απ΄ την πρόσφατη ψήφιση του άρθρου 187 για πάρα πολλούς Δημάρχους.

-          Το νέο ειδικό αναπτυξιακό πρόγραμμα του Υπουργείου Εσωτερικών «ΘΗΣΕΑΣ», για το οποίο πρέπει να ξεκαθαριστούν ορισμένες σημαντικές λεπτομέρειες που αφορούν τον τρόπο άμεσης εφαρμογής του.

-           Ερώτηση: Υπάρχουν όμως και άλλα χρόνια προβλήματα που απασχολούν την αυτοδιοίκηση εδώ και χρόνια τα οποία έχουν τεθεί πολλές φορές στα συνέδρια σας.

Απάντηση: Ακριβώς. Υπάρχουν τέσσερα καίρια ζητήματα που μας απασχολούν εδώ και χρόνια και είναι:

-          Τα οικονομικά της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Το μόνο που ζητάμε είναι η υλοποίηση των δεσμεύσεων που ανέλαβε για τα οικονομικά ο σημερινός Πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής στην ομιλία του στο έκτακτο συνέδριο μας για τα οικονομικά τον Αύγουστο του 2003 στην Αθήνα.

 -          Οι αλλαγές που πιθανότατα θα υπάρξουν στη χωροταξία του ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ. Είναι ένα θέμα που έχει τεθεί απ΄ τη σημερινή Κυβέρνηση και απασχόλησε και την ΚΕΔΚΕ, η οποία στο τελευταίο της συνέδριο της Θεσσαλονίκης (2003) είχε πάρει με συντριπτική πλειοψηφία συγκεκριμένη θέση, με βάση την οποία συμφωνήσαμε οι όποιες αλλαγές να γίνουν κάτω από αυστηρά καθορισμένα κριτήρια.

 -          Ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην προστασία του περιβάλλοντος και ειδικά σε ό,τι σχετίζεται με τη διαχείριση των απορριμμάτων. Ένα πολύ σοβαρό θέμα για το οποίο η Αυτοδιοίκηση θα πρέπει να διαμορφώσει μια κοινή θέση.

-          Οι θεσμικές αλλαγές που θα εκσυγχρονίσουν το θεσμό και θα μας επιτρέψουν να συγκλίνουμε με την ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Αναφέρομαι στη φορολογική αποκέντρωση, τις μητροπολιτικές λειτουργίες και το Β΄ βαθμό αυτοδιοίκησης, θέματα που ούτως ή άλλως έχουν τεθεί εδώ και χρόνια με έμφαση απ΄ την ΚΕΔΚΕ και πρέπει κάποια στιγμή να προχωρήσουν.        

Ερώτηση: Εσείς ποιο μήνυμα θέλετε να στείλετε από το συνέδριο του Ηρακλείου στους συναδέλφους σας αιρετούς;

Απάντηση: Πως είναι ώρα για αποφάσεις. Ώρα για ρήξεις και τομές.

           Στο συνέδριο μας, κατά τη γνώμη μου, οφείλουμε να διακηρύξουμε την απόφαση μας να ξεκινήσουμε έναν αγώνα που οδηγεί όχι απλά στο φτιασίδωμα του υπερσυγκεντρωτικού νεοελληνικού κράτους αλλά στην ανατροπή του. 

          Να ανοίξουμε απ΄ την Κρήτη, το δρόμο που οδηγεί σε μια μεγάλη μεταρρύθμιση με στόχο ένα σύγχρονο κράτος στην υπηρεσία του πολίτη.  

Η συνέντευξη του Προέδρου της ΚΕΔΚΕ

ΠΑΡΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

Δημάρχου Κοζάνης 

 

  • Η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου για τα συλλογικά όργανα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν αφορούσε μόνο την κατάργηση του άρθρου που αφορούσε τον Πρόεδρο της ΚΕΔΚΕ, σύμφωνα με το οποίο τη θέση αυτή καταλάμβανε ex officio ο εκάστοτε Δήμαρχος Αθηναίων, και τη θέσπιση του αιρετού Προέδρου, αλλά μια σειρά αλλαγών. Από τον τρόπο εκλογής των αντιπροσώπων του κάθε Δήμου για τις συνελεύσεις των ΤΕΔΚ μέχρι το ίδιο το Διοικητικό Συμβούλιο των Τοπικών Ενώσεων. Βασικά χαρακτηριστικά του νέου τρόπου της εκλογής των οργάνων της Αυτοδιοίκησης είναι: Πρώτον, εκπροσωπούνται οι αντιπολιτεύσεις. Δεύτερον, συμμετέχουν, σχεδόν ισότιμα, Δημοτικοί Σύμβουλοι, συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης, εκτός από Δημάρχους στις ΤΕΔΚ και στη Γ.Σ. της ΚΕΔΚΕ. Τρίτον, η Γ.Σ. της ΚΕΔΚΕ είναι πολυμελής, αποτελείται από 500 συνέδρους (Δημάρχους, Προέδρος Κοινοτήτων, Δημ. Συμβούλους). Τέταρτον, το Δ.. εκλέγεται με απλή αναλογική και με σειρά του εκλέγει τον Πρόεδρο, τον Αντιπρόεδρο, το Γραμματέα, την Εκτελεστική Επιτροπή και τα άλλα όργανα της ΚΕΔΚΕ. Νομίζω ότι η αλλαγή, αντικειμενικά κρίνοντας, λειτούργησε απόλυτα θετικά στην εκλογή των θεσμικών οργάνων της ΚΕΔΚΕ και απόδειξη είναι τα συνέδρια τα τελευταία πέντε χρόνια που έχουν μια μαζικότητα κι ένα δυναμισμό που δεν υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια. Σε ό,τι αφορά την αλλαγή για την εκλογή του Προέδρου δεν είμαι αρμόδιος να την κρίνω. Ξέρω μόνο να πω ποια είναι η προσπάθεια όλων μας και όχι μόνο η δική μου, φυσικά, ως Προέδρου. Η προσπάθεια που ξεκινήσαμε εδώ και τεσσεράμιση, περίπου, χρόνια απ΄ όταν πρωτοεκλέχτηκε Δ.Σ. με το νέο τρόπο, είναι να ασχοληθούμε με το σύνολο των προβλημάτων που απασχολούν το θεσμό. Να στηρίξουμε τον ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ που ήταν μια πρόσφατη θεσμική τομή, αλλά, κυρίως, προσπαθήσαμε να φέρουμε την Αυτοδιοίκηση στο επίκεντρο των πολιτικών εξελίξεων. Το τι καταφέραμε ο καθένας μπορεί να το κρίνει.
  • Ποτέ δεν πρέπει κανείς να είναι ικανοποιημένος γιατί τότε σταματά κάθε έννοια προόδου, θα τολμούσα να πω. Αν κρίνω όμως σε ποια κατάσταση ήταν ο θεσμός πριν από τεσσεράμιση χρόνια, πρέπει να πως ότι υπήρχε ένα ασφυκτικά περιοριστικό πλαίσιο και μια Συνταγματική αναθεώρηση, με τις δρομολογημένες διατάξεις, που περιόριζε την Αυτοδιοίκηση σ΄ ένα ρόλο ιδιότυπου μηχανισμού κοινωνικής πίεσης στην πολιτική εξουσία. Αυτή την πραγματικότητα την αλλάξαμε, με κορυφαία μας επιτυχία στη Συνταγματική Αναθεώρηση όπου άλλαξε ολότελα ο ρόλος της Αυτοδιοίκησης και δημιουργήθηκε ένα στέρεο συνταγματικό υπόβαθρο για να μπορέσει ν΄ ανοίξει άλλους δρόμους και ειδικότερα το δρόμο της ευρωπαϊκής σύγκλισης. Με μια τέτοια οπτική, έχει γίνει ένα μεγάλο βήμα αλλά σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι κρίνοντας απ΄ το πόσο απέχουμε απ΄ το πρότυπο αποκεντρωμένης οργάνωσης με αυτοδιοίκηση που χαρακτηρίζει κάθε σύγχρονη χώρα.
  • Πράγματι στον Κώδικα έγινε μια πολύ καλή δουλειά. Πρέπει να πω ότι, κυριολεκτικά, συνδιαμορφώσαμε τον Κώδικα και υπήρξε ένα πολύ ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Και στα οικονομικά επίσης καταστήσαμε παρελθόν μια μίζερη διαπραγμάτευση που κρατούσε 15 χρόνια τώρα και γεννούσε αμοιβαία κακοπιστία μεταξύ Κυβέρνησης και Αυτοδιοίκησης. Τα δύο θέματα που κυριάρχησαν λοιπόν στο συνέδριο της Θεσσαλονίκης έλαβαν ένα αίσιο τέλος και οι πρωτοβουλίες που βρίσκονται στις άμεσες προτεραιότητες μας αφορούν δύο σκέλη. Αφενός μεν, σημαντικές θεσμικές τομές και αφ΄ ετέρου ζητήματα που έχουν σχέση με την ενδυνάμωση εσωτερικά του θεσμού. Στο πρώτο σκέλος ανήκει η πρωτοβουλία για τη μεγάλη τομή, τη μητέρα των μεταρρυθμίσεων, τη φορολογική αποκέντρωση και στο δεύτερο σκέλος ανήκουν μια σειρά πρωτοβουλιών που αρχίζουν απ΄ την ηλεκτρονική αυτοδιοίκηση και φτάνουν μέχρι το ινστιτούτο κατάρτισης αιρετών και στελεχών της αυτοδιοίκησης. Απ΄ τη χρήση σύγχρονων επικοινωνιακών μεθόδων για τη διερεύνηση των τάσεων της ελληνικής κοινωνίας και το πώς αυτή αντιμετωπίζει τις πρωτοβουλίες της αυτοδιοίκησης μέχρι την οργάνωση της ΚΕΔΚΕ για να έχει τη συστηματική υποστήριξη εξειδικευμένων επιστημόνων σε όλα τα θέματα που καλείται να γνωμοδοτήσει.
  • Το υπάρχουν σύστημα εκλογής είναι ένα σύστημα που σε γενικές γραμμές είναι ικανοποιητικό και νομίζω πως δεν πρέπει στο άμεσο μέλλον ν΄ αλλάξει γιατί δεν υπάρχει λόγος να περιοριστεί η βάση δημοκρατικής νομιμοποίησης των δημοτικών αρχών που σήμερα αναζητείται με την πλειοψηφία του 50% συν ένα, στο δεύτερο γύρο όταν χρειάζεται. Ο λόγος είναι πολύς απλός. Πιστεύω ότι πρέπει να πατάει πολύ γερά στα πόδια της η κάθε δημοτική αρχή γιατί αν ανοίξει ο δρόμος της φορολογικής αποκέντρωσης, ο δρόμος της ευθύνης για την αυτοδιοίκηση, όπως συνηθίζω να λέω, απαιτούνται ισχυρές συναινέσεις και δεν επιτρέπονται παλινωδίες και πισωγυρίσματα. Γι΄ αυτό νομίζω πως είναι λάθος σ΄ αυτή τη φάση ν΄ αλλάξει το εκλογικό σύστημα μειώνοντας τη δημοκρατική βάση νομιμοποίησης του. Υπάρχει όμως και μια άλλη άποψη που είναι μεν μειοψηφία, απ΄ ό,τι απέδειξαν οι συζητήσεις για τον Κώδικα, αλλά εγώ την υπερασπίζομαι. Σύμφωνα μ΄ αυτή, θα έπρεπε να περιοριστεί ο αριθμός των δημοτικών συμβούλων και απ΄ την άλλη ν΄ ανοίξει σε πιο αντιπροσωπευτικά της κοινωνίας όργανα ο θεσμός, οδηγώντας μας σ΄ ένα θεσμό πιο ανοιχτό στην κοινωνία απ΄ αυτόν που είναι σήμερα, πιο ανοιχτό στις αποφάσεις και τη λειτουργία. Απ΄ την άλλη αυτοί που αποφασίζουν δεν υπάρχει λόγος να είναι τόσοι πολλοί και για να είναι πιο ενημερωμένοι, να λειτουργούν πιο υπεύθυνα και να κάνουν πράξη τη διαδικασία εσωτερικού ελέγχου και τη διαφάνεια που είναι απαίτηση των καιρών.
  • Δεν υπάρχει ζήτημα συνύπαρξης Νομαρχίας και Περιφέρειας με Αυτοδιοικητική μορφή γιατί κάτι τέτοιο δεν το προβλέπει το Σύνταγμα μας. Το Σύνταγμα μας πολύ ορθά προέβλεψε δύο βαθμούς Αυτοδιοίκησης και νομίζω πως αυτό θέτει επί τάπητος τη μετεξέλιξη του β΄ βαθμού σε περιφερειακή αυτοδιοίκηση όπως έχει κάθε σύγχρονη και ισχυρή χώρα. Το πραγματικό ζήτημα που υπάρχει αφορά τις κρατικίστικες αντιλήψεις, καθαρά συντηρητικές που θέλουν το ¨μακρύ χέρι¨ του κράτους να υπάρχει σε κάθε κοινωνία για να δικαιώνουν έτσι μια συγκεντρωτική και αναποτελεσματική δομή που κουβαλάμε απ΄ τη γέννηση του νεοελληνικού κράτους.
  • Δε διαφωνώ ότι ενδεχομένως να έπρεπε να μπορούν και οι Δήμαρχοι χωρίς να παραιτούνται να πολιτεύονται. Νομίζω όμως σε ό,τι αφορά το εκλογικό σύστημα της χώρας δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Προσωπικά νομίζω πως ήρθε η ώρα να γίνει μια μεγάλη τομή στο πολιτικό σύστημα της χώρας καθώς εγώ πιστεύω σ΄ ένα πλειοψηφικό σύστημα μονοεδρικών περιφερειών, τριακοσίων πάντων εδρών, δύο γύρων, μ΄ έναν υποψήφιο από κάθε κόμμα και την εκλογή αυτού που στον πρώτο ή το δεύτερο γύρο συγκεντρώνει το 50% συν ένα των ψηφοφόρων. Μια τέτοια τομή έχει αποδειχθεί εκεί όπου εφαρμόζεται πως λειτουργεί απόλυτα αναλογικά, επιβάλει τις προγραμματικές συγκλίσεις μεταξύ των πολιτικών χώρων, καθιστά ισότιμους τους βουλευτές, γιατί σήμερα έχουμε βουλευτές των 200.000 αλλά και των 2.000 σταυρών, κάθε περιοχή αντιπροσωπεύεται και η προεκλογική εκστρατεία είναι κάθε άλλο παρά δαπανηρή. Ο παρεμβατικός ρόλος των μέσων μαζικής ενημέρωσης γίνεται πολύ μικρότερος και ο καθένας κρίνεται απ΄ την κοινωνία. Σ΄ αυτές τις αλλαγές να προσθέσω και τη δυνατότητα που έχουν τα πολιτικά κόμματα ανάλογα με τις αρχές τους να θέτουν και σε καθολική κρίση κάθε φορά τους βουλευτές και να εκλέγουν με μια ορισμένη μαζική διαδικασία τους υποψηφίους για κάθε μια περιφέρεια. Όλα αυτά όπως αντιλαμβάνεστε θα μας οδηγούσαν σε μια ολότελα διαφορετική λειτουργία του πολιτικού συστήματος όπου μείζονα σημασία θα είχε πλέον το πρόγραμμα και οι δεσμεύσεις όπως επίσης και ο απολογισμός για το πώς ο καθένας υπηρέτησε την περιοχή που τον εξέλεξε.
  • Νομίζω είναι εφικτή γιατί με τη συνταγματική αναθεώρηση έχει προβλεφτεί τόσο η δυνατότητα θέσπισης τοπικών εσόδων όσο και η άσκηση κρατικών αρμοδιοτήτων με νόμο. Όπως είπαμε και σε προηγούμενη ερώτημα, δεν είναι ζήτημα εφικτότητας αλλά ζήτημα πολιτικής απόφασης. Αν θέλουμε στην Ελλάδα να κάνουμε αυτοδιοίκηση η εμπειρία των τελευταίων ετών λέει πως ακόμα και τα πιο τολμηρά βήματα όπως ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ δεν έχουν ουσιαστικό μέλλον αν δε θιγεί η πραγματική βάση των μεταρρυθμίσεων που είναι η οικονομία. Η φορολογική αποκέντρωση είναι μια διαδικασία που καθιστά τις τοπικές κοινωνίες πιο υπεύθυνες αλλά και πιο ικανές να προγραμματίζουν και να χαράζουν το μέλλον τους. Είναι μια αρχή δοκιμασμένη σε μια πολύ μεγάλη ομάδα χωρών οι οποίες όλες, κατά σύμπτωση, είναι σύγχρονες και ισχυρές. Γι΄ αυτό είναι ώρα και στην πατρίδα μας ν΄ ανατρέψουμε το ναπολεόντειο συγκεντρωτικό κράτος και να ανοίξουμε το δρόμο της αποκεντρωμένης Ελλάδας.  
  • Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ από κάθε άποψη νομίζω ότι έχει δικαιωθεί και δεν θα πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία επ΄ αυτού. Όσοι βέβαια περίμεναν να ζωντανέψει η ύπαιθρος με τον ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ μάλλον είχαν λάθος αφετηρία. Η τοπική και περιφερειακή ανάπτυξη είναι ζήτημα σχεδίου πόρων και ανθρώπινου δυναμικού που δεν ήταν δυνατόν μια αλλαγή σαν τον ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ να επιλύσει ριζικά τα προβλήματα που υπάρχουν σ΄ αυτούς τους τομείς. Σ΄ ό,τι αφορά το δεύτερο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ νομίζω ότι ένα υπερσύγχρονο σύστημα κινήτρων που οδηγεί σε εθελούσιες συνενώσεις είναι πολύ προτιμότερο από ένα σχέδιο ανάλογο με το πρώτο. Κι αυτό γιατί δεν μπορώ να καταλάβω γιατί θα πρέπει μέσα σε 10 χρόνια να κάνουμε μια ακόμα αλλαγή υποχρεωτικού χαρακτήρα. Υπάρχει κι ένας πρόσθετος λόγος διαφωνίας. Πιστεύω ότι θα πρέπει να επικεντρωθούν όλες οι προσπάθειες στη φορολογική αποκέντρωση και να σταματήσουμε ν΄ ασχολούμαστε τόσο με την δομή. Όταν η δομή δεν μπορούμε να εξυπηρετήσει αυτό που θέλουμε τότε ας την ξαναβάλουμε στο τραπέζι. 
  • Σ΄ ένα μεγάλο βαθμό έχουν προωθηθεί οι πόροι προς τους Δήμους για την προετοιμασία τους. υπάρχουν φυσικά κάποια προβλήματα που νομίζω ότι στο σύνολο τους θα λυθούν. Εξαρτάται βέβαια κάθε φορά απ΄ το πώς βλέπει ο καθένας αυτό το ζήτημα. Αν κάποιος Δήμαρχος και Δημοτικό Συμβούλιο λόγω του ότι, για παράδειγμα, θα περάσει η Ολυμπιακή Φλόγα ή θα φιλοξενήσει μια αποστολή στα πλαίσια της Ολυμπιακής προετοιμασίας θεωρούσε ότι έπρεπε η πόλη ν΄ αλλάξει ριζικά πρόσωπο, αυτό δεν ήταν ούτε ζητούμενο, ούτε εφικτό. Πάντως προβλήματα υπάρχουν και θέλω να πιστεύω ότι μέχρι την Ολυμπιάδα θα έχουν λυθεί.
  • Η διαδημοτική συνεργασία είναι μια ανάγκη που την επιβάλει η ίδια η ζωή. Διαδημοτική συνεργασία υπάρχει από πολύ παλιά και τα αποτελέσματα σε πάρα πολλές περιπτώσεις είναι από ικανοποιητικά έως και θεαματικά. Νομίζω ότι η διαδημοτική συνεργασία δεν είναι ζήτημα κινήτρων αλλά δυστυχώς σ΄ αυτό το δρόμο είμαστε. Πιστεύω πως θα έπρεπε εμείς οι αιρετοί να αναλάβουμε σοβαρότερες πρωτοβουλίες στον τομέα των διαδημοτικών συνεργασιών γιατί τα κίνητρα από μόνα τους πολλές φορές δε λένε τίποτα. Η αξιολόγηση όμως και η ιεράρχηση των αναγκών μπορεί να μας οδηγήσει σε τέτοιες πρωτοβουλίες και αυτό κατά τη γνώμη μου είναι το σωστό.                                                  

Η απάντηση του Προέδρου της ΚΕΔΚΕ

ΠΑΡΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ-Δημάρχου Κοζάνης

Οι ανησυχίες όλων των αιρετών για το μέλλον του θεσμού της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην πατρίδα μας είναι δεδομένες και γνωστές. Σχετίζονται, σχεδόν αποκλειστικά, με την οικονομική δυσπραγία όλων ανεξαίρετα των Δήμων και των Κοινοτήτων της χώρας, ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων κυβερνητικών επιλογών της τελευταίας περιόδου. Όπως ήταν λογικό, το συνέδριο μας με αφορμή και το ότι έχουμε νέα Κυβέρνηση στην πατρίδα, έθεσε επί τάπητος το ζήτημα αποκέντρωση- αυτοδιοίκηση- περιφερειακή ανάπτυξη ως πρώτη πολιτική προτεραιότητα για τη χώρα στο σύνολο της.

Ειδικότερα, τα θέματα που κλήθηκε να αντιμετωπίσει ουσιαστικά το συνέδριο ήταν τέσσερα. Τα οικονομικά, τα θεσμικά, ο νέος Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων και το Πρόγραμμα ΘΗΣΕΑΣ.Τόσο για τον Κώδικα όσο και για το ΘΗΣΕΑ ζητήσαμε επίμονα να ξεκαθαρίσει το τοπίο και νομίζω ότι τα βήματα που γίναν με την τοποθέτηση του Υπουργού αλλά και όσα επακολούθησαν, δείχνουν πως είμαστε σ΄ ένα καλό δρόμο. Πιο συγκεκριμένα, ξεκαθαρίστηκε πως δεν τίθεται θέμα εκλογικού συστήματος με αφορμή τον Κώδικα, όπως επίσης δεν τίθεται ζήτημα γενικότερης ανατροπής του ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.

 Ακόμα ξεκαθαρίστηκε πως δεν αμφισβητούνται οι θέσεις στις οποίες είχαμε ήδη καταλήξει με την προηγούμενη Κυβέρνηση. Αυτές οι τρεις παραδοχές δίνουν τη δυνατότητα στην επιτροπή που εξετάζει τον Κώδικα να μπορέσει να καταρτίσει έναν ακόμα πιο βελτιωμένο Κώδικα που να ανταποκρίνεται στις πραγματικές σημερινές ανάγκες του θεσμού και, κυρίως, να σηματοδοτεί τη μελλοντική του πορεία.

Σε ό,τι αφορά το ΘΗΣΕΑ, η βασική ομόφωνη θέση της ΚΕΔΚΕ που έτυχε της ομόφωνης επίσης αποδοχής του συνεδρίου, ήταν και είναι η άμεση έναρξης υλοποίησης του συγκεκριμένου προγράμματος, χωρίς τη δαιδαλώδη διαδικασία που προβλέπει ο σχετικός Νόμος.

Θέση που δεν απορρίφθηκε απ΄ την Κυβέρνηση γι΄ αυτό ξεκίνησε ένας διάλογος σε προς μια κατεύθυνση. Ελπίζω τα πράγματα να πάνε μέχρι τέλος καλά, γιατί ειδικότερα  οι μικροί και μεσαίοι Καποδιστριακοί Δήμοι, που είναι αποκλεισμένοι απ΄ το Γ΄ ΚΠΣ, έχουν έντονη την ανάγκη του συγκεκριμένου προγράμματος που έχει λείψει τα τελευταία δύο χρόνια.

 Στο ζήτημα όμως των οικονομικών, διαπιστώθηκε απόσταση από τις Κυβερνητικές δεσμεύσεις και από συγκεκριμένες εξαγγελίες, κάτι που φαίνεται να επιβεβαιώνεται απ΄ το τελικό κείμενο του προϋπολογισμού που κατατέθηκε ήδη στη Βουλή.

Το τελευταίο γεγονός θα παρατείνει το πρόβλημα που όπως είπαμε και στην αρχή, είναι η αφετηρία ενός σοβαρού προβληματισμού που υπάρχει για το μέλλον του θεσμού. Πίστευα και πιστεύω ότι η απόσταση ανάμεσα σε δεσμεύσεις και σε πραγματική υλοποίηση δοκιμάζεται στο πεδίο των οικονομικών, το οποίο αποτελεί και την πολιτική απόδειξη το κατά πόσο είναι πολιτική προτεραιότητα ή όχι από τις Κυβερνήσεις η αποκέντρωση και η αυτοδιοίκηση. Δεν είναι τυχαίο, ότι απ΄ το βήμα του συνεδρίου διαπιστώθηκε απ΄ την πρώτη μέρα ένα θεσμικό έλλειμμα τόσο απ΄ την πλευρά της Κυβέρνησης όσο και απ΄ την πλευρά της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κάτι που ήταν βέβαια γνωστό αφού τα προγράμματα και των δύο μεγάλων κομμάτων αφίστανται αισθητά από την αναγκαιότητα μιας μεγάλης ρήξης με το σήμερα, μιας μεγάλης τομής που πρέπει να γίνει στο υπερσυγκεντρωτικό κράτος και με αυτό το δεδομένο, όλα όσα προείπαμε για το οικονομικό είναι φυσική συνέπεια. Αυτό βέβαια δε σημαίνει πως η αυτοδιοίκηση πρέπει να μείνει με σταυρωμένα τα χέρια.

Τον αγώνα τον οποίο ξεκινήσαμε με το σημερινό Διοικητικό Συμβούλιο της ΚΕΔΚΕ εκφράζοντας τις ανησυχίες και τις διαθέσεις όλων των αιρετών, ανεξαρτήτως παραταξιακής προέλευσης, από την περασμένη Άνοιξη, με αιχμή τα οικονομικά, οφείλουμε να τον συνεχίσουμε με την ίδια αλλά και μεγαλύτερη ένταση, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για πραγματική αυτοδιοίκηση, αποκέντρωση και περιφερειακή ανάπτυξη στον τόπο μας.                

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΚΕΔΚΕ

ΠΑΡΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

      1.      Αν θέλουμε να συμπυκνώσουμε τα αίτια της εκλογικής ήττας σε ένα, τότε σαφέστατα νομίζω πως στις 7 Μάρτη ηττήθηκε το σύστημα διακυβέρνησης της χώρας απ΄ το ΠΑΣΟΚ. Έχει σημασία η αναζήτηση των πλευρών της διακυβέρνησης που κυρίως ενόχλησαν. Ήταν πλευρές αλαζονείας, κόπωσης, ή απομάκρυνσης απ΄ την καθημερινότητα;

Σίγουρα πολλά απ΄ αυτά ενόχλησαν. Εκείνο όμως που πιστεύω ότι δημιούργησε ρήγμα με συγκεκριμένα κοινωνικά στρώματα ήταν ότι το ΠΑΣΟΚ και η Κυβέρνηση του θεωρήθηκαν από ένα τμήμα της κοινωνίας ως ¨κλειστό σύστημα¨. 

      Έχει σημασία να τονίσω ότι καταλύτης σ΄ αυτή την εξέλιξη υπήρξε το χρηματιστήριο. Δεν αναφέρομαι τόσο σε ηθικά ή οικονομικά ζητήματα, τα οποία δε στερούνται φυσικά σημασίας. Εκείνο όμως που ενόχλησε, κατά κύριο λόγο, γύρω απ΄ το χρηματιστήριο είναι ότι υπήρξε παταγώδης διάψευση της προσδοκίας για ταχεία οικονομική άνοδο και κοινωνική ανέλιξη μιας μεγάλης μερίδας πολιτών. Ακριβώς από εκείνο το σημείο άρχισε να εμπεδώνεται η πεποίθηση περί «κλειστού συστήματος», που απευθυνόταν κατά δικαίων και αδίκων.

 Πεποίθηση που ανακυκλώθηκε σε πολλούς άλλους τομείς της δημόσιας ζωής, μέχρι που εδραιώθηκε ως αντίληψη.

Η προσέγγιση αυτή δικαιώνεται απόλυτα με τις πρώτες εκτιμήσεις του αποτελέσματος τόσο κοινωνικά όσο και χωροταξικά.Είναι γνωστό ότι οι απώλειες του ΠΑΣΟΚ αφορούν κατά κύριο λόγο τα μεσοστρώματα και εντοπίζονται χωροταξικά στα δύο μεγάλα αστικά κέντρα, όπου το σύστημα εξουσίας ήταν και πολύ περισσότερο ορατό.

      2.      Νομίζω ότι είναι καθαρό για το τι πιστεύω για τα αίτια της ήττας.

 Δεν ήταν δυνατόν σε δύο μήνες ο Γιώργος Παπανδρέου να γεφυρώσει ένα τέτοιο ρήγμα. Αν η ήττα ήταν αναπόφευκτη δεν ήταν δεδομένο και το εύρος της.  Σ΄ αυτό το σημείο θα πρέπει να πω πως επειδή η ήττα ήταν αναπόφευκτη, όχι όμως και η διαφορά, προσωπικά θεωρώ το αποτέλεσμα «λυτρωτικό» για το ΠΑΣΟΚ, με την έννοια ότι είναι προφανές ότι υπάρχει μια συλλογική ευθύνη, που αυξάνεται όσο ανεβαίνει κανείς στην κλίμακα των ευθυνών που υπήρχαν στη διακυβέρνηση της χώρας αλλά και στον προεκλογικό αγώνα. Κανένας δεν μπορεί να δηλώσει αμέτοχος της ευθύνης. Ακριβώς αυτή η συλλογικότητα της ευθύνης, όπως πολύ ορθά επεσήμανε ο Γ. Παπανδρέου, καθιστά πολιτικά αδόκιμη κάθε προσπάθεια να βρεθούν αποδιοπομπαίοι τράγοι και εξιλαστήρια θύματα. 

 Απ΄ την άλλη επιτρέπει στο ΠΑΣΟΚ ν΄ ανοίξει ένα σοβαρό διάλογο για τη νέα εποχή.

       3.      Η συνεργασία αυτή οπωσδήποτε ξάφνιασε. Σε ό,τι αφορά το εκλογικό αποτέλεσμα δε λειτούργησε θετικά γιατί δεν ήταν επαρκώς αιτιολογημένη πολιτικά από αμφότερες τις πλευρές. Σ

την  ελληνική κοινωνία  υπάρχουν συγκεκριμένες αγκυλώσεις που πρέπει να ξεπεραστούν για να πάει η χώρα σε μια νέα εποχή. Υπερσυγκεντρωτικό κράτος, οικογενειοκρατία, υπερβολική δύναμη επιρροής των μέσων ενημέρωσης, είναι μερικές πλευρές μιας κατάστασης που πρέπει ν΄ ανατραπεί. 

  Είναι προφανές ότι με εγγυημένο ένα μίνιμουμ κοινωνικής προστασίας, πρέπει να υπάρξουν διαδικασίες απελευθέρωσης με το σπάσιμο των λογικών που προανέφερα και την επικράτηση κανόνων υγιούς ανταγωνισμού. Σε μια τέτοια πραγματικότητα φωνές και απόψεις ριζοσπαστικές σαν των κ. Μάνου και Ανδριανόπουλου, προφανώς και είναι απόλυτα απαραίτητες, αλλά προκειμένου κανείς να συνεργαστεί πολιτικά μ΄ αυτές τις φωνές θα πρέπει και οι ίδιοι να αιτιολογήσουν πολιτικά τη δική τους συμμετοχή σ΄ αυτό το εγχείρημα.

 Γιατί, καλώς ή κακώς, στην Ελλάδα θεωρήθηκαν για μακρά περίοδο ως οι γνήσιοι εκφραστές του άκρατου νεοεφιλελευθερισμού, ο οποίος δεν έχει βέβαια καμιά σχέση με το μοντέλο που περιέγραψα.

    4.      Το 1996 το ΠΑΣΟΚ ήταν Κυβέρνηση και σήμερα είναι αντιπολίτευση. Πρώτα απ΄ όλα λοιπόν οφείλει να εγγυηθεί τις κατακτήσεις του ελληνικού λαού της τελευταίας 20ετίας. Το νέο στίγμα του θα το δώσει ο Γιώργος Παπανδρέου, τα χιλιάδες στελέχη και το ένα εκατομμύριο των πολιτών που δήλωσαν παρόντες στις 8 του Φλεβάρη. Είναι νομίζω προφανές ότι στο λόγο του Γιώργου Παπανδρέου προεκλογικά υπάρχουν στοιχεία της πρότασης που καλούμαστε όλοι μαζί να διαμορφώσουμε. 

        5.      Το ΠΑΣΟΚ καλείται να συγκλίνει σε θέσεις, πρόγραμμα και ιδεολογικό στίγμα. Πρέπει ακόμα να πάψει να είναι ένα παράγωγο κλειστού συστήματος αλλά ν΄ ανοίξει διάπλατα τις πόρτες του στην κοινωνία και ιδιαίτερα στα πιο δυναμικά της στρώματα. Δε νομίζω πως έχει καμιά αξία η συζήτηση για τα πρόσωπα, όσο αξίζει η νέα ενότητα, σε νέες πολιτικές θέσεις και η ανάδειξη νέων προσώπων, όχι κατ΄ ανάγκη σε ηλικία, των οποίων η απουσία σήμερα είναι ηχηρότατη εντός των τειχών.

    6.      Η Ν.Δ. είναι το κόμμα της ελληνικής δεξιάς. Είναι χρήσιμο για τη χώρα να μετατραπεί σ΄ ένα σύγχρονο  κεντροδεξιό κόμμα αλλά μάλλον απέχει πολύ απ΄ αυτό.Ο λόγος βέβαια του κ. Καραμανλή τα τελευταία χρόνια σηματοδοτεί έντονα τη θέληση για μια τέτοια εξέλιξη, αλλά οι δυνάμεις αδράνειας που υπάρχουν στο χώρο της ελληνικής δεξιάς είναι τεράστιες. Μακάρι να μπορέσει να τις ξεπεράσει. Είναι νωρίς για να κρίνουμε.

    7.      Εξαρτάται απ΄ το πρόσωπο που θα δείξει και τις πολιτικές προτεραιότητες που θα βάλει η Ν.Δ. Εφόσον αναδείξει κυρίαρχα ένα κεντροδεξιό πρόσωπο είναι προφανές ότι η αντιπολίτευση πρέπει να είναι συστηματική, προγραμματική και δομική. Εάν αποδειχθεί ότι είναι μία από τα ίδια, τότε η αντιπολίτευση πρέπει να προετοιμάζεται για μια ολομέτωπη επίθεση, όπως αξίζει σε αναχρονιστικές αντιλήψεις. 

      8.      Όχι, δε με ικανοποιούν και πιστεύω πως ευθύνες υπάρχουν και στις δύο πλευρές. Δεν είναι άμοιρες ευθυνών οι ηγεσίες των αριστερών κομμάτων όπως και η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Το πέρασμα του ΠΑΣΟΚ στην αντιπολίτευση, ανάμεσα στα άλλα, πρέπει να σημάνει και μια νέα εποχή σ΄ αυτές τις σχέσεις.

Όχι μέσα από μια λογική σύμπτωσης συμφερόντων ως αντιπολιτευόμενων δυνάμεων αλλά μέσα από μια λογική προγραμματικής σύγκλισης αφού υπάρχουν δυνάμεις στους δύο χώρους που μπορούν να μιλήσουν την ίδια γλώσσα.  

Στο χώρο της Τοπικής αυτοδιοίκησης  οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΝ και της ευρύτερης αριστεράς εδώ και χρόνια έχουμε θεμελιώσει μια ειλικρινή σχέση.

Το πλαίσιο θέσεων που έχουμε συνδιαμορφώσει για την Τ.Α. είναι προωθημένο και ριζοσπαστικό και δεν είναι καθόλου περίεργο που αυτό το πλαίσιο είναι αποδεκτό και από ένα μεγάλο μέρος αιρετών που πολιτικά προέρχονται απ΄ το χώρο της συντήρησης. Είναι μια απτή απόδειξη της δυναμικής που έχουν οι προγραμματικές συγκλίσεις οι οποίες βέβαια δεν προκύπτουν παρά μόνο με ειλικρινή διάλογο και διάθεση για ανατροπές.     

Η ώρα της ελληνικής περιφέρειας 

Του Προέδρου της ΚΕΔΚΕ

ΠΑΡΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ - Δημάρχου Κοζάνης 

          Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει πολλές και γενναίες θεσμικές μεταρρυθμίσεις που αφορούν τη δομή της Διοίκησης και της αυτοδιοίκησης στη χώρα μας.

           Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ, ο β΄ βαθμός αυτοδιοίκησης και η θεσμοθέτηση των Περιφερειών είναι μερικές απ΄ αυτές.

          Πρόσφατα και με αφορμή το τελευταίο συνέδριο της ΚΕΔΚΕ, τέθηκε και πάλι με έμφαση και ένταση το ζήτημα νέων μεταρρυθμίσεων, κάτι απολύτως φυσιολογικό αφού το αίτημα για ένα σύγχρονο κράτος στην υπηρεσία του πολίτη, είναι ίσως το κυρίαρχο σήμερα για τον ελληνικό λαό και κατέχει εξέχουσα θέση στην πολιτική ατζέντα στην εποχή της ΟΝΕ. 

          Η συζήτηση είναι άκρως ενδιαφέρουσα και οι αποφάσεις στις οποίες θα οδηγήσει πραγματικά κρίσιμες.

           Είναι χρόνια όμως που πιστεύω ότι η συζήτηση αυτή είναι ατελής.

           Κι αυτό γιατί μένει έξω απ΄ τη συζήτηση ένα κορυφαίο ζήτημα το οποίο δεν επιλύεται με παρεμβάσεις στη δομή της Διοίκησης και της Αυτοδιοίκησης.  Η τελευταία απογραφή ανέδειξε μια πραγματικότητα.Ο μισός πληθυσμός της χώρας συνωστίζεται στα δύο μεγάλα αστικά κέντρα. Χωρίς αμφιβολία το πρόβλημα είναι αποτέλεσμα του τρόπου ανάπτυξης ολόκληρης της μεταπολεμικής περιόδου.Εξίσου σίγουρα όμως πρόκειται για μια δομή μάλλον τριτοκοσμική που διακυβεύει τις κατακτήσεις του ελληνικού λαού γιατί πρόκειται για ένα μοντέλο ακριβό και αναποτελεσματικό. Δεν είναι όμως μόνο η πληθυσμιακή συγκέντρωση.

Τα έσοδα του ελληνικού κράτους από πλευράς γεωγραφικής προέλευσης έχουν την ακόλουθη σύνθεση:

Αττική:       76%

Θεσ/νίκη:    17%

Λοιπή χώρα: 7%

(Τα στοιχεία είναι του 2001).

Τα νούμερα αυτά δεν αποτυπώνουν βέβαια την κατανομή της οικονομικής δραστηριότητας ανά περιοχή, αποκαλύπτουν όμως τη δομή της ελληνικής οικονομίας και αναδεικνύουν το τεράστιο πρόβλημα της υπερσυγκέντρωσης πλούτου και δύναμης σε λίγους ανθρώπους. Είναι καθαρό δηλαδή ότι το πρόβλημα της χώρας δεν είναι το λεγόμενο πρόβλημα της αστυφιλίας και της ερήμωσης της υπαίθρου αλλά η υπερσυγκέντρωση πλούτου, δύναμης και πληθυσμού σ΄ ένα ουσιαστικά τόπο.

Οι τρεις πιο πάνω παράγοντες αλληλοτροφοδοτούνται και αναπαράγονται δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο που συνιστά εθνική απειλή γι΄ αυτό και πρέπει να σπάσει.Και πρέπει να σπάσει τώρα. Κάθε μέρα που περνάει δημιουργούνται και νέα, δυσμενέστερα, δεδομένα που καθιστούν πιο δύσκολα αντιμετωπίσιμο το συγκεκριμένο πρόβλημα.

    Είναι γνωστό ότι τα, καθ΄ όλα απαραίτητα, έργα στην Αθήνα με αφορμή την Ολυμπιάδα μεγάλωσαν, αντικειμενικά, την  απόσταση που χωρίζει το κέντρο απ΄ την περιφέρεια. Πρέπει να κατανοήσει η πολιτική ηγεσία του τόπου, όλες οι πολιτικές δυνάμεις, ότι το πρόβλημα σήμερα δεν είναι η φυγή των νέων απ΄ τα χωριά που ήδη έχει συντελεστεί.

Το πρόβλημα είναι ότι τα δυναμικότερα στρώματα στα αστικά κέντρα της ελληνικής περιφέρειας σκέφτονται σοβαρά την κάθοδο τους στην Αθήνα (σ. σ. αν δεν το ΄χουν κάνει ήδη). Η Ισόρροπη Περιφερειακή Ανάπτυξη της χώρας αποτελεί από κάθε άποψη το σοβαρότερο αναπτυξιακό πρόβλημα με βαθύτατα πολιτικές προεκτάσεις. Γι΄ αυτό είναι καιρός να μιλήσουμε όχι μόνο για την αποκέντρωση αρμοδιοτήτων αλλά και για την αποκέντρωση οικονομικών δραστηριοτήτων. Αλήθεια, τι εξυπηρετούν τα δεκάδες στρατόπεδα στο Νομό Αττικής;

Μέχρι πού θα φτάσει ο γιγαντισμός των Πανεπιστημίων Αθηνών και Θεσσαλονίκης και τι τελικά εξυπηρετεί;Γιατί άραγε η αστική συγκοινωνία Αττικής και Θεσσαλονίκης να επιδοτείται με 0, 5 δις ευρώ (170 δις δρχ.) το χρόνο απ΄ τον κρατικό προϋπολογισμό και να μη συμβαίνει το ίδιο με τις καχεκτικές αστικές συγκοινωνίες της Περιφέρειας; Γιατί μόλις φθινοπωριάσει να καταδικάζονται τα νησιά της άγονης γραμμής στο Αιγαίο; 

 Γι΄ αυτούς δεν έχει «επιδότηση»;   Πόσοι Έλληνες γνωρίζουν ότι, για παράδειγμα, η ΔΕΗ απασχολεί στην οδό Χαλκοκονδύλη περισσότερους υπαλλήλους απ΄ όσους παράγουν το ηλεκτρικό ρεύμα;

Ο κατάλογος των παραδειγμάτων και των αμείλικτων ερωτημάτων είναι μακρύς και συνιστά μια πραγματικότητα μη αποδεκτή. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση αποδέκτης της ζοφερής καθημερινότητας τόσο στα μεγάλα αστικά κέντρα όσο και στις φθίνουσες περιοχές αποτελεί το φυσικό χώρο όπου πρέπει ν΄ αναδειχθεί το ζήτημα σ΄ όλες του τις διαστάσεις.

          Έχουμε χρέος να συσπειρωθούμε και να αγωνιστούμε μαζί με τους πολίτες για την ανασυγκρότηση της υπαίθρου, για δυναμικά αστικά κέντρα στην ελληνική περιφέρεια, για μια Αθήνα βιώσιμη, αντάξια της ιστορίας της.

           Η χώρα μας και οι πολίτες της έχουμε δυνατότητες και τις δείξαμε πολύ πρόσφατα στην Ολυμπιάδα της Αθήνας.

           Μπορούμε να βάζουμε και να πετυχαίνουμε υψηλούς στόχους και έτσι πρέπει να πορευτούμε.

           Οι πολίτες του τόπου που γέννησε τη Δημοκρατία 

         Αξίζουμε να ζούμε σ΄ ένα σύγχρονο κράτος με αποκέντρωση και αυτοδιοίκηση.

          Αξίζουμε να ζούμε σε μια χώρα με χίλια πρόσωπα, με χίλια χαμόγελα, με ισόρροπη περιφερειακή ανάπτυξη.