ΠΑΡΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Μέλος Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ

radio spech

Newsletters

Για την ενημέρωσή σας

γράψτε το e-mail σας

Delivered by FeedBurner

 
 

Σύνδεσμοι

parliament logo  pasok logo  facebook logo twitter logo

Σελίδα στο Facebook

Twitter

Εκλογές 2015

ΠΑΣΟΚ. Κρατάμε ψηλά την ευθύνη.

Φωτογραφικό υλικό

Άρθρα 2006

«Σύγχρονο κράτος»: Το μεγάλο πολιτικό διακύβευμα της χώρας μας

Του ΠΑΡΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

Προέδρου της ΚΕΔΚΕ-Δημάρχου Κοζάνης

Πριν από λίγο καιρό άνοιξε και επίσημα η συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση, μια συζήτηση που ήδη έφερε στο προσκήνιο την αποκέντρωση και την αυτοδιοίκηση. Θυμάμαι ότι το 1999 στη Ρόδο, στο συνέδριο της ΚΕΔΚΕ, είχαμε προσδιορίσει ως κυρίαρχο πρόβλημα της Τ.Α. ένα κλίμα περιοριστικό για το θεσμό (τότε βέβαια τα μ.μ.ε. προτίμησαν να παίξουν τους «κουλοχέρηδες»).

Το Σεπτέμβρη του 2000 στην Αγία Πελαγία της Κρήτης καταφέραμε μαζί με την ΕΝΑΕ και τον αείμνηστο Θόδωρο Κατριβάνο να συμπεριληφθεί η ενδυνάμωση της αυτοδιοίκησης στη συνταγματική αναθεώρηση που σε λίγους μήνες ολοκληρωνόταν. 

Κυριολεκτικά, δηλαδή, στο πάρα πέντε.

 Το τοπίο σήμερα είναι σαφέστατα διαφορετικό.

Ο Πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής παρουσιάζοντας τις προτάσεις της Κυβέρνησης για τη συνταγματική αναθεώρηση συμπεριέλαβε τελικά και συγκεκριμένες διατάξεις που αφορούν την ενίσχυση της αποκέντρωσης και της αυτοδιοίκησης.

Πολύ πιο προωθημένος υπήρξε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος στις δικές του προτάσεις, έθεσε ως πρώτο στόχο της συνταγματικής αναθεώρησης ακριβώς την ενίσχυση της αποκέντρωσης και της αυτοδιοίκησης.

Είναι μια εξέλιξη που θέλω να τη χαιρετίσω αφού από κάθε άποψη μας ικανοποιεί και, γιατί όχι, μας δικαιώνει.

Στη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση συμμετέχουμε από την πρώτη στιγμή με ευθύνη και σοβαρότητα, με τεκμηριωμένες προτάσεις που έχουμε έγκαιρα επεξεργαστεί στα πλαίσια του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

 Αναρωτιέται βέβαια ο πολίτης, όλη αυτή η συζήτηση για το Σύνταγμα  και τους θεσμούς έχει ουσιαστικό περιεχόμενο;

Τον αφορά ή μήπως όχι;Η απάντηση είναι αναντίρρητα ναι. Το κύρος των θεσμών σχετίζεται με την ποιότητα της Δημοκρατίας μας και αυτή η υπόθεση μας αφορά όλους.Δεν είναι όμως μόνον αυτό. Η Ελλάδα είναι το πλέον συγκεντρωτικό κράτος στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 25.Ο συγκεντρωτισμός αυτός αποτελεί το σοβαρότερο εμπόδιο στην ανάπτυξη και την ευημερία του τόπου.

 Απαιτούνται ρήξεις και τομές και όχι δειλές, άτολμες και θολές μεταρρυθμίσεις.  

     -          Μεγάλοι και ισχυροί Δήμοι, ικανοί να αποτελέσουν αυτόνομες και αυτοτελείς διοικητικές και προγραμματικές μονάδες

-          Αιρετή Περιφερειακή αυτοδιοίκηση, με βασική αποστολή την ανάπτυξη

-          Μητροπολιτική διακυβέρνηση δεύτερου βαθμού για Αθήνα και Θεσσαλονίκη, με βασική αποστολή την ποιότητα ζωής και την ανταγωνιστικότητα των δύο πόλεων

-          Φορολογική αποκέντρωση με στόχο την πραγματική αυτοδιοίκηση αλλά και την κοινωνία της ευθύνης

 -          Σύγχρονο επιτελικό κράτος, ικανό να εγγυηθεί το μέλλον της χώρας στις συνθήκες της παγκοσμιοποίησης

-          Έλεγχος και διαφάνεια παντού

-          Συμμετοχή του πολίτη στις αποφάσεις και συνευθύνη.Είναι νομίζω καθαρό ότι δεν μιλάμε για την ικανοποίηση κάποιων αιτημάτων της αυτοδιοίκησης. Μιλάμε για το σύγχρονο κράτος. Είναι το μεγάλο πολιτικό διακύβευμα της χώρας μας.Η αποκέντρωση και η αυτοδιοίκηση είναι κλειδιά, είναι προϋποθέσεις για ν΄ απαντήσουμε πειστικά στις μεγάλες προκλήσεις της εποχής μας, στην απαίτηση των πολιτών.

   1. Αποκέντρωση και αυτοδιοίκηση αποτελούν θεμελιώδεις προϋποθέσεις για την περιφερειακή ανάπτυξη.  Αν κοιτάξουμε πίσω απ΄ την κουρτίνα τις κατανομές του ΑΕΠ θα διαπιστώσουμε ότι το χάσμα μεταξύ κέντρου και περιφέρειας διαρκώς διευρύνεται. Οι αριθμοί δε λένε την αλήθεια. Αρκεί να συμπεριλάβει κανείς στο ΑΕΠ της Αττικής την περιοχή των Οινοφύτων που πλασματικά φορτώνεται στη Στερεά Ελλάδα και τις Κυκλάδες που αποτελούν τη δεύτερη κατοικία των κατοίκων των λεκανοπεδίου. Αν έτσι μετρήσουμε το ΑΕΠ τότε θα δούμε κατάματα την αλήθεια. Γι΄ αυτό η κατανομή του Δ΄ ΚΠΣ με έμφαση στην περιφέρεια από μόνη της δε λέει τίποτα. Η περιφερειακή ανάπτυξη χρειάζεται πρώτα απ΄ όλα ισχυρό υποκείμενο. Ισχυρούς, δηλαδή, αποκεντρωμένους θεσμούς τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης.

2. Η αποκέντρωση της φορολογικής εξουσίας είναι ο δρόμος που μας οδηγεί στην αυτοδιοίκηση αλλά και την κοινωνία της ευθύνης. Κυρίως όμως δίνει στην έννοια της διαφάνειας την πραγματική της υπόσταση. Ο πολίτης ξέρει που πάνε τα χρήματα του. Πώς επενδύονται και πώς αξιοποιούνται.

3. Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης όλες οι δημόσιες πολιτικές οφείλουν να υπηρετούν ως πρώτιστο στόχο, την αποτελεσματικότητα. Δεν ξέρω αν χρειάζονται επιχειρήματα για το γεγονός ότι αποκέντρωση και αυτοδιοίκηση είναι συνώνυμα της αποτελεσματικότητας. Η Δανία πρόσφατα μέσα σε τρία χρόνια υποδιπλασίασε την ανεργία με τη ριζική αποκέντρωση πόρων και πολιτικών για την απασχόληση.Ανάλογες επιλογές στο χώρο της παιδείας οδήγησαν πολλούς να αναφέρονται σήμερα στο Φιλανδικό πρότυπο παιδείας.Η αυξημένη και συγκεκριμένη συνευθύνη τοπικών και περιφερειακών αρχών στην ανάπτυξη οδήγησαν τη Σουηδία στην κορυφή της ανταγωνιστικότητας παγκόσμια.Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, ότι και στις τρεις παραπάνω χώρες η οικονομική μεγέθυνση συνυπάρχει με ένα άρτια οργανωμένο κοινωνικό κράτος, που λειτουργεί με την ευθύνη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

4. Το ζήτημα του επιτελικού κράτους δεν είναι ζήτημα μείωσης του αριθμού των Υπουργείων. Είναι πρώτα απ΄ όλα ζήτημα προσανατολισμού. Στη σημερινή εποχή  ολοένα και περισσότερες αποφάσεις που αφορούν το παρόν και το μέλλον λαμβάνονται σε υπερεθνικά κέντρα. Χρειαζόμαστε κεντρική κυβέρνηση με κυρίαρχο προσανατολισμό την εξωστρέφεια γιατί εκεί διακυβεύονται τα συμφέροντα της χώρας. Δε χρειαζόμαστε κυβερνήσεις που είναι αρμόδιες για 380 χιλιόμετρα οδικού δικτύου στην Αττική, όπου ανάμεσα στ΄ άλλα φροντίζουν να ποτίζουν τις νησίδες και να αλλάζουν και τις λάμπες.

 5. Αποκέντρωση, αυτοδιοίκηση, συμμετοχή είναι βασικές επιλογές για να φτάσουμε στην κοινωνία της ευθύνης. Η λογική της ήσσονος προσπάθειας, οι πελατειακές λογικές και η εξατομικευμένη προσέγγιση όλων των ζητημάτων, η κοινωνία των τηλεθεατών πρέπει να λάβουν τέλος.

Οι Έλληνες πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι πρέπει να δουλέψουμε σκληρά για να διατηρήσουμε και να επεκτείνουμε την ευημερία του τόπου. Δεν υπάρχει αυτόματος πιλότος. Ο μεγάλος πατερούλης που ακούει στο όνομα κράτος πνέει τα λοίσθια.

Με μια τέτοια ματιά στα πράγματα είναι προφανές ότι αποκέντρωση και αυτοδιοίκηση μπορεί και πρέπει ν΄ αποτελέσει το κεντρικό πολιτικό ζητούμενο ενός μεγάλου κύματος μεταρρυθμίσεων. Το στοίχημα είναι δύσκολο γιατί υπάρχουν τεράστιες δυνάμεις αδράνειας.Συμφέροντα καλώς και κακώς νοούμενα, κοινωνικές συμπεριφορές, μειωμένη αξιοπιστία των θεσμών, υπερσυγκέντρωση πλούτου, δύναμης και ανθρώπων σ΄ έναν τόπο που πολώνει ολοένα και περισσότερο το δημόσιο διάλογο της χώρας σε δευτερεύοντα ζητήματα.Δεν υπάρχει όμως άλλος δρόμος. Εμείς πιστεύουμε ότι χρειάζεται μια βαθιά μεταβολή στη διοίκηση και το κράτος. 

     Χωρίς αυτή τη μεταβολή η ευκτέα και η επιθυμητή από όλους κίνηση της Ελλάδας προς τα μπρος όχι μόνο δεν είναι εφικτή αλλά δεν μπορεί καν να νοηθεί.

Η διαμορφωμένη κατάσταση αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στο δρόμο για ανάπτυξη, για ποιότητα ζωής, για περισσότερη δημοκρατία.

Ακριβώς γι΄ αυτό το λόγο προτείναμε στον Πρόεδρο της Κυβέρνησης τη δημιουργία ειδικής γραμματείας παρά τω Πρωθυπουργό με στόχο την προώθηση όλων των σχετικών ζητημάτων, με μια προσέγγιση συναινετική και δημιουργική, με μια ματιά στραμμένη στο μέλλον, με αναζήτηση λύσεων που θα ανταποκρίνεται στα προβλήματα που έρχονται.

Πιστεύουμε ότι η συγκρότηση μιας τέτοιας γραμματείας θα εξασφάλιζε μια απόσταση από το κράτος και θα μπορούσε έτσι να προσεγγίσει τα πράγματα πιο καθαρά και να κινηθεί ταχύτερα.Η πρόταση αυτή δεν είναι καινοφανής.

Οι μεγάλες τομές χρειάζονται εγγύηση από το υψηλότερο δυνατό επίπεδο γιατί το υφιστάμενο σύστημα είναι παντοδύναμο και τις ακυρώνει.

Στη Δανία η κατάργηση του Υπουργείου Εργασίας στην οποία αναφερθήκαμε παραπάνω έγινε εφικτή γιατί την εγγυήθηκε ο Πρωθυπουργός κ. Ράσμουσεν. Στην Αγγλία η κωδικοποίηση και απλούστευση της νομοθεσίας που αποτελείται πλέον από 30-40 εγχειρίδια είναι έργο μιας επιτροπής που δούλεψε εγκατεστημένη στη Ντάουνιγκ Στριτ γιατί χρειαζόταν την εγγύηση του Πρωθυπουργού.

Έτσι γίνονται οι μεγάλες τομές. Έτσι μπορούμε να οδηγηθούμε σ΄ ένα σύγχρονο κράτος.  

Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΟΥ Δ’ ΚΠΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

Το 2007-2013 είναι εποχή πολλαπλών προκλήσεων αλλά και ευκαιριών για την ελληνική Τοπική Αυτοδιοίκηση, λόγω της αλλαγής του δημοτικού κώδικα, της πίεσης για την απορρόφηση των πόρων του Γ’ ΚΠΣ και της έναρξης του Δ’ ΚΠΣ.

Προτεραιότητα στο Δ’ ΚΠΣ είναι η ενίσχυση του ρόλου των πόλεων στην ανάπτυξη και απασχόληση με ταυτόχρονη ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και της συνοχής του αγροτικού και αστικού χώρου.

Τα κείμενα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Επιτροπής Περιφερειών τονίζουν την αναγκαιότητα συμμετοχής της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ως θεσμικού εκφραστή των πόλεων, στο σχεδιασμό αλλά και την υλοποίηση των Επιχειρησιακών Προγραμμάτων της περιόδου 2007-2013.

Η ΚΕΔΚΕ συμμετείχε ενεργά στις μέχρι σήμερα διαδικασίες σχεδιασμού και συνεχίζει τη συνεργασία με τις υπεύθυνες αρχές ώστε όλοι οι ΟΤΑ να μπορούν να υλοποιήσουν με αξιοπιστία και διαφάνεια δράσεις στο πλαίσιο του Δ’ ΚΠΣ.

Παράλληλα, διεκδικεί τις αναγκαίες θεσμικές ρυθμίσεις που θα αλλάξουν τη σημερινή δομή του κράτους: με τη συγκρότηση της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης και ειδικότερα της Μητροπολιτικής Αυτοδιοίκησης στις μητροπολιτικές περιοχές και με τη δημιουργία λιγότερων και ισχυρότερων Δήμων.

Οι δυο βαθμοί Αυτοδιοίκησης πρέπει να αναλάβουν πρόσθετες αρμοδιότητες, με τη μεταφορά τους από την κεντρική Δημόσια Διοίκηση, που θα συνοδεύονται με νέους πόρους, χωρίς πρόσθετους φόρους, αλλά με μια γενναία φορολογική αποκέντρωση. Οι δομικές αλλαγές και η βελτίωση των οικονομικών των ΟΤΑ δεν αρκούν.

Απαιτείται αναβάθμιση του ανθρώπινου δυναμικού, ανάπτυξη και οργάνωση των λειτουργιών και ιδιαίτερα των επιτελικών, ολοκλήρωση της εισαγωγής των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ) στους ΟΤΑ και βελτίωση των σχέσεών τους με το υπόλοιπο διοικητικό σύστημα, καθώς και με την κοινωνία των πολιτών. Οι αλλαγές και οι βελτιώσεις αυτές ουσιαστικά θα αναβαθμίσουν την πολιτική διεύθυνση και τη διοικητική ικανότητα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τόσο για την προώθηση της τοπικής και περιφερειακής ανάπτυξης όσο και για την παροχή υπηρεσιών στους πολίτες.

Σ΄ αυτή τη λογική, κύρια επιδίωξη είναι η διασφάλιση μιας διαρκούς διαδικασίας για την «Πιστοποίηση των ΟΤΑ ως τελικών δικαιούχων για το Δ’ ΚΠΣ» μέσα από αναβάθμιση της λειτουργίας των ΟΤΑ, βελτίωση και διεύρυνση των παρεχόμενων υπηρεσιών, αποτελεσματική στελέχωση, διαφάνεια και απλούστευση των διαδικασιών, εφαρμογή μηχανισμών παρακολούθησης και αξιολόγησης καθώς και διαμόρφωση νέας σχέσης συνεργασίας και εμπιστοσύνης με τους πολίτες και τον ιδιωτικό τομέα.

Στην ίδια λογική προτείνεται η δημιουργία σε κάθε περιφέρεια, από τους ΟΤΑ για τους ΟΤΑ, μιας «Ειδικού σκοπού δομής εφαρμογής» με κεντρικό επιτελικό σχήμα και αποκεντρωμένους μηχανισμούς που θα τους στηρίξει σε όλη τη διαδικασία πιστοποίησης αλλά και υλοποίησης των δράσεων. 

Η δήλωση του προέδρου της ΚΕΔΚΕ

ΠΑΡΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

Για το αντικομμουνιστικό μνημόνιο

(δημοσιεύτηκε στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ)

Η απαράδεκτη προσπάθεια που κυοφορείται από αντιδραστικούς κύκλους στο Συμβούλιο της Ευρώπης να ξαναγραφεί ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας της ανθρωπότητας  πρέπει άμεσα να σταματήσει.

 Οι κύκλοι αυτοί είναι οι ίδιοι που χωρίς αιδώ παραδέχονται σήμερα πως δε βρέθηκαν ποτέ τα περιβόητα όπλα στο Ιράκ, είναι οι ίδιοι που κατάφεραν στο ευρωκοινοβούλιο να πάρουν την πρωτοφανή απόφαση του περιορισμού των ατομικών δικαιωμάτων με την παρακολούθηση όλων μας, στο όνομα της δήθεν καταπολέμησης της τρομοκρατίας.

Η ιστορία όμως του λαϊκού κινήματος, αναπόσπαστο μέρος του οποίου ήταν και είναι και οι κομμουνιστές, γράφτηκε στους λαϊκούς αγώνες, στους δρόμους και στα βουνά, στις πλατείες και τα εργοστάσια, γράφτηκε μέσα από τόσες σημαντικές κατακτήσεις όπως το οκτάωρο και τόσα άλλα.

 Γράφτηκε ακόμα σε κάθε γωνιά της Ευρώπης κατά τη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου, όταν η δημοκρατία έδινε την υπέρτατη μάχη ενάντια στο ναζισμό, μια μάχη που την κέρδισε χάρη και στην καθοριστική συμμετοχή και συμβολή και των κομμουνιστών.

 Γι΄ αυτό πρέπει όλοι να καταλάβουν πως η ιστορία, που έχει κριθεί και εκτιμηθεί απ΄ την ανθρωπότητα  δεν είναι δυνατόν να ξαναγραφεί μέσα από σκοπιμότητες, ούτε να αλλοιωθεί προκειμένου να πετύχουν κάποιοι τα σχέδια τους.   

Οι μεταρρυθμίσεις του κράτους απαιτούν πρωθυπουργική εγγύηση

 Άρθρο του Πάρι Κουκουλόπουλου

*  Ο Πρωθυπουργός συμπεριέλαβε τελικά στις κυβερνητικές προτάσεις για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, συγκεκριμένες διατάξεις για την ενίσχυση της αποκέντρωσης και της αυτοδιοίκησης. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με τις προτάσεις του έθεσε ως πρώτο στόχο της Αναθεώρησης την ενίσχυση της αποκέντρωσης και αυτοδιοίκησης. Είναι μια εξέλιξη που μας ικανοποιεί και, γιατί όχι, μας δικαιώνει αφού καταθέσαμε εγκαίρως επιστημονικά τεκμηριωμένες προτάσεις. Το θέμα αφορά όλους, γιατί η Ελλάδα είναι το πλέον συγκεντρωτικό κράτος στην Ε.Ε. των 25 και αυτό αποτελεί το σοβαρότερο εμπόδιο στην ανάπτυξη.

Απαιτούνται ρήξεις και τομές και όχι θολές μεταρρυθμίσεις:

           -Μεγάλοι και ισχυροί Δήμοι, ικανοί να αποτελέσουν αυτόνομες και αυτοτελείς διοικητικές και προγραμματικές μονάδες-Αιρετή Περιφερειακή αυτοδιοίκηση, με βασική αποστολή την ανάπτυξη

-Μητροπολιτική διακυβέρνηση δεύτερου βαθμού για Αθήνα και Θεσσαλονίκη

-Φορολογική αποκέντρωση

-Σύγχρονο επιτελικό κράτος

-Έλεγχος και διαφάνεια παντού

-Συμμετοχή και συνευθύνη του πολίτη στις αποφάσεις Μιλάμε για το σύγχρονο κράτος.

Είναι το μεγάλο πολιτικό διακύβευμα της χώρας μας. Αποκέντρωση και αυτοδιοίκηση είναι κλειδιά, προϋποθέσεις για ν΄ απαντήσουμε πειστικά στις μεγάλες προκλήσεις της εποχής. 

1. Αποκέντρωση και αυτοδιοίκηση αποτελούν θεμελιώδεις προϋποθέσεις για την περιφερειακή ανάπτυξη. Αν κοιτάξουμε πίσω απ΄ την κουρτίνα τις κατανομές του ΑΕΠ θα διαπιστώσουμε ότι το χάσμα μεταξύ κέντρου και περιφέρειας διαρκώς διευρύνεται. Οι αριθμοί δεν λένε την αλήθεια. Αρκεί να συμπεριλάβουμε στο ΑΕΠ της Αττικής την περιοχή των Οινοφύτων που πλασματικά φορτώνεται στη Στερεά Ελλάδα και τις Κυκλάδες που αποτελούν τη δεύτερη κατοικία των κατοίκων των Λεκανοπεδίου και θα δούμε κατάματα την αλήθεια. Γι΄ αυτό η κατανομή του Δ΄ ΚΠΣ με έμφαση στην περιφέρεια από μόνη της δε λέει τίποτα. Η περιφερειακή ανάπτυξη χρειάζεται πρώτα απ΄ όλα ικανό υποκείμενο, ισχυρούς αποκεντρωμένους θεσμούς τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης. 

2. Η αποκέντρωση της φορολογικής εξουσίας μας οδηγεί στην αυτοδιοίκηση αλλά και στην κοινωνία της ευθύνης. Κυρίως όμως δίνει στη διαφάνεια την πραγματική της υπόσταση. Ο πολίτης ξέρει πώς επενδύονται και πώς αξιοποιούνται τα χρήματα του. 

3. Στην εποχή μας όλες οι δημόσιες πολιτικές οφείλουν να υπηρετούν την αποτελεσματικότητα.

Η Δανία μέσα σε τρία χρόνια υποδιπλασίασε την ανεργία με τη ριζική αποκέντρωση πόρων και πολιτικών για την απασχόληση. Ανάλογες επιλογές στο χώρο της παιδείας οδήγησαν πολλούς να αναφέρονται στο Φιλανδικό μοντέλο. Η αυξημένη και συγκεκριμένη συνευθύνη τοπικών και περιφερειακών αρχών στην ανάπτυξη, οδήγησαν τη Σουηδία στην κορυφή της ανταγωνιστικότητας παγκόσμια.

 Δεν είναι τυχαίο ότι και στις τρεις χώρες η οικονομική μεγέθυνση συνυπάρχει με ένα άρτια οργανωμένο κοινωνικό κράτος, που λειτουργεί με ευθύνη της Αυτοδιοίκησης. 4. Αποκέντρωση, αυτοδιοίκηση, συμμετοχή είναι βασικές επιλογές για να φτάσουμε στην κοινωνία της ευθύνης.

 Η λογική της ήσσονος προσπάθειας, οι πελατειακές λογικές και η εξατομικευμένη προσέγγιση των ζητημάτων, η κοινωνία των τηλεθεατών πρέπει να λάβουν τέλος. 5. Το βασικό στο επιτελικό κράτος δεν είναι ο περιορισμός των Υπουργείων.

 Στη σημερινή εποχή  ολοένα και περισσότερες αποφάσεις λαμβάνονται σε υπερεθνικά κέντρα. Χρειαζόμαστε κεντρική κυβέρνηση με κυρίαρχο προσανατολισμό την εξωστρέφεια γιατί εκεί διακυβεύονται τα συμφέροντα της χώρας.

 Δε χρειαζόμαστε κυβερνήσεις που είναι αρμόδιες για 380 χιλιόμετρα οδικού δικτύου στην Αττική, όπου ανάμεσα στ΄ άλλα φροντίζουν να ποτίζουν τις νησίδες και να αλλάζουν και τις λάμπες. Ακριβώς γι΄ αυτό προτείνω τη δημιουργία Ειδικής Γραμματείας παρά τω Πρωθυπουργώ με στόχο την προώθηση όλων των σχετικών ζητημάτων με μια προσέγγιση συναινετική και δημιουργική. Η πρόταση δεν είναι καινοφανής. Χρειάζονται εγγυήσεις στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο γιατί το υφιστάμενο σύστημα είναι παντοδύναμο και τις ακυρώνει. Στη Δανία η κατάργηση του Υπουργείου Εργασίας, στην οποία αναφερθήκαμε, έγινε εφικτή γιατί την εγγυήθηκε ο Πρωθυπουργός κ. Ράσμουσεν. Στην Αγγλία, η κωδικοποίηση και απλούστευση της νομοθεσίας (αποτελείται πλέον από 30-40 εγχειρίδια) είναι έργο μιας επιτροπής που δούλεψε εγκατεστημένη στη Ντάουνιγκ Στριτ. Έτσι γίνονται οι μεγάλες τομές.  * Ο Πάρις Κουκουλόπουλος είναι Πρόεδρος της ΚΕΔΚΕ

Λιγότερους και ισχυρούς Δήμους χρειάζεται η χώρα

Του Πάρι Κουκουλόπουλου

Προέδρου της ΚΕΔΚΕ 

Δημάρχου Κοζάνης 

         Η ψήφιση του Νόμου ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ το 1997, παρά τις όποιες παραλείψεις και τις αστοχίες που τον συνόδευσαν, υπήρξε αναμφισβήτητα για τη χώρα μας, ένα βήμα προς το μέλλον.

            Η δραστική μείωση του αριθμού των Δήμων και των Κοινοτήτων μπορεί να μην μας οδήγησε στο πρότυπο του Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης που ταιριάζει σε μια σύγχρονη και ανεπτυγμένη χώρα, αλλά σίγουρα μας έφερε πιο κοντά στο μοντέλο του ΟΤΑ που οραματίζονται όλοι οι αιρετοί της αυτοδιοίκησης και επιθυμούν οι πολίτες.

           Η πρόσφατη τροπολογία Παυλόπουλου για την αυτονόμηση του Βραχασίου, της Τσαριτσάνης και των Ζωνανιών, ήταν ένα βήμα προς τα πίσω.

           Η όλη μεθόδευση και η επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε εκ των υστέρων για να δικαιολογηθεί, πιστοποίησε πως ήταν τελικά και ένα βήμα στο κενό.

           Η Ελλάδα όμως του 2006, η Ελλάδα που προσπαθεί να συγχρονίσει το βήμα της με αυτό των υπολοίπων αναπτυγμένων ευρωπαϊκών κρατών, η Ελλάδα που πασχίζει να καλύψει το χαμένο έδαφος και να βρεθεί πιο κοντά στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, δεν έχει την πολυτέλεια να κάνει βήματα προς τα πίσω.

Πολύ δε περισσότερο βήματα στο κενό.Εδώ και χρόνια, η συντριπτική πλειοψηφία των αιρετών της αυτοδιοίκησης καλεί διαρκώς την κεντρική εξουσία στη χώρα μας, να πάρει εκείνες τις απαραίτητες πρωτοβουλίες για γενναίες και ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις που θα αλλάξουν το ξεπερασμένο και αναποτελεσματικό υπερσυγκεντρωτικό μοντέλο της χώρας, που υποθηκεύει το μέλλον της. Την ίδια πρόσκληση απηύθυνε και προς τη σημερινή Κυβέρνηση, η οποία δυστυχώς απάντησε με την τροπολογία Παυλόπουλου.

Μπορούμε όμως να συνεχίσουμε έτσι;Είναι δυνατόν να ελπίζουμε πως θα ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις των καιρών, όταν η όλη μας μεταρρυθμιστική δραστηριότητα εξαντλείται στη διευθέτηση μικροσυμφερόντων και ρουσφετιών;

Σε καμιά περίπτωση. Ζούμε σε μια εποχή ραγδαίων εξελίξεων και κοσμοϊστορικών αλλαγών, με την ανταγωνιστικότητα να επιβάλει την αποτελεσματικότητα ως βασικό κριτήριο των όποιων επιλογών μας.Η αποκεντρωμένη δομή και οι ισχυροί αυτοδιοικούμενοι θεσμοί έχουν καταστεί επιλογές συνώνυμες του αποτελεσματικού κράτους, τόσο με γνώμονα την εξυπηρέτηση του πολίτη και τη θωράκιση του απέναντι στους φόβους και την ανασφάλεια που δημιουργεί η παγκοσμιοποίηση, όσο και, κυρίως, κρινόμενες με όρους ανάπτυξης.

 Παντού, η αυτοδιοίκηση ενδυναμώνεται και  παίρνει στα χέρια της όλο και περισσότερες τοπικές υποθέσεις, με θαυμαστά αποτελέσματα. Από την ανεργία μέχρι την  παιδεία και από την κοινωνική μέριμνα μέχρι τον πολιτισμό, οι επιδόσεις της είναι αξιοζήλευτες.

Αυτά όμως συμβαίνουν, δυστυχώς, αλλού. Εμείς επιμένουμε να κινούμαστε στον αστερισμό της εξυπηρέτησης των μικροσυμφερόντων και στην υιοθέτηση θολών μεταρρυθμίσεων. Αντί να ενισχύσουμε τους αποκεντρωμένους θεσμούς και την αυτοδιοίκηση, δίνοντας το χώρο και τη δυνατότητα στις δημιουργικές δυνάμεις που κρύβουν μέσα τους να απελευθερωθούν, οδηγούμε τις τοπικές κοινωνίες σε διχαστικά διλήμματα και σε μια καταστροφική ομφαλοσκόπηση.   Δεν μπορούμε όμως να συνεχίσουμε σ΄ αυτή την πορεία.

 Η ενίσχυση της αποκέντρωσης και της αυτοδιοίκησης δεν είναι απλώς ένα αίτημα των αιρετών της αυτοδιοίκησης, αλλά είναι τελικά το κεντρικό πολιτικό ζήτημα της χώρας που πρέπει να αντιμετωπιστεί από όλους με τη δέουσα σοβαρότητα.

Γι΄ αυτό είναι η ώρα να μιλήσουμε για το πώς θα κάνουμε ένα ακόμα βήμα προς το μέλλον. Και το βήμα αυτό δεν είναι άλλο από τους λιγότερους και ισχυρούς Δήμους, που θα είναι ικανοί ν΄ ανταποκριθούν στη σύγχρονη πραγματικότητα. Λιγότεροι και ισχυροί Δήμοι, έτοιμοι να υποδεχθούν αύριο διευρυμένες αρμοδιότητες, όπως είναι η παιδεία, η υγεία, η απασχόληση, το περιβάλλον και οι συγκοινωνίες. Δήμοι ανοιχτοί στην κοινωνία, με δημόσια διαβούλευση για τις μείζονες αποφάσεις, με ενδοδημοτική αποκέντρωση και τοπικά έσοδα, εγγυητές, κυριολεκτικά, της ισχυρής κοινωνίας.

Αυτής της ίδιας της κοινωνίας που σήμερα απαιτεί να προχωρήσουμε σε πραγματικές ρήξεις και τομές που θα δημιουργήσουν όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις για να ανταποκριθούμε με επιτυχία στις προκλήσεις των καιρών.