ΠΑΡΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Μέλος Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ

radio spech

Newsletters

Για την ενημέρωσή σας

γράψτε το e-mail σας

Delivered by FeedBurner

 
 

Σύνδεσμοι

parliament logo  pasok logo  facebook logo twitter logo

Σελίδα στο Facebook

Twitter

Εκλογές 2015

ΠΑΣΟΚ. Κρατάμε ψηλά την ευθύνη.

Φωτογραφικό υλικό

Άρθρα 2005

Απαίτηση των καιρών η αποκέντρωση με αυτοδιοίκηση

Του Προέδρου της ΚΕΔΚΕ

Πάρι Κουκουλόπουλου  -  Δημάρχου Κοζάνης

 

Η  Ελλάδα του 2005 είναι το πλέον συγκεντρωτικό κράτος στην Ευρώπη των 25. 

Ο συγκεντρωτισμός αυτός αποτελεί το σοβαρότερο εμπόδιο στην ανάπτυξη και την ευημερία του τόπου.

Η δυσάρεστη αυτή πραγματικότητα πρέπει ν΄ αλλάξει, ξεπερνώντας κατεστημένες λογικές ολόκληρων δεκαετιών. Γι΄ αυτό απαιτούνται γενναίες ρήξεις και τομές και όχι θολές μεταρρυθμίσεις.  Αυτό ήταν το κεντρικό μήνυμα που δώσαμε στον  Πρωθυπουργό και τους πολιτικούς αρχηγούς,  στις συναντήσεις που είχαμε πρόσφατα μαζί τους, αναδεικνύοντας με τις θέσεις και τις απόψεις μας, την απόλυτη σύνδεση της έννοιας του σύγχρονου κράτους με τη ριζική αποκέντρωση και την αυτοδιοίκηση.

Πώς όμως θα οδηγηθούμε σ΄ ένα σύγχρονο κράτος με ισχυρούς αποκεντρωμένους θεσμούς και περιφερειακή ανάπτυξη; Το σύγχρονο κράτος, από την εποχή της γαλλικής επανάστασης μέχρι σήμερα, οικοδομήθηκε με τις έννοιες αποκέντρωση και αυτοδιοίκηση ως θεμελιώδη υλικά του.

Στις μέρες μας, την εποχή δηλαδή της παγκοσμιοποίησης, η αποκέντρωση και η αυτοδιοίκηση ενισχύονται και ενδυναμώνονται στη Δυτική Ευρώπη αλλά και σε όλο τον αναπτυγμένο κόσμο  και η εξέλιξη αυτή είναι αποτέλεσμα δύο παράλληλων διαδικασιών. Πρώτα απ΄ όλα είναι γνωστό ότι στην εποχή μας τα όρια του εθνικού κράτους περιορίζονται, ακριβώς γιατί μια σειρά από σοβαρές αποφάσεις λαμβάνονται σε υπερεθνικά κέντρα και αυτό ενδυναμώνει αντικειμενικά τους θεσμούς της αποκέντρωσης και της αυτοδιοίκησης.  

Έπειτα οι ίδιοι αυτοί οι θεσμοί ενδυναμώνονται ακριβώς για το λόγο ότι η φόβος και η ανασφάλεια των πολιτών μπροστά στο καινούργιο και το άγνωστο, καθιστά τους αποκεντρωμένους θεσμούς το ασφαλέστερο όχημα, για το ταξίδι στη νέα εποχή. Παράλληλα, οι αποκεντρωμένοι θεσμοί έχουν διαχρονικά  αποδείξει όχι μόνο την ανθεκτικότητα τους αλλά και τη διαρκή αποτελεσματικότητα τους.

 Έτσι λοιπόν, το σύγχρονο κράτος βασισμένο σε αποκέντρωση και αυτοδιοίκηση είναι ένα ιδιαίτερα πετυχημένο μοντέλο με κριτήριο την αποτελεσματικότητα και όχι μόνο.Στη Δανία η ριζική αποκέντρωση των πολιτικών απασχόλησης υποδιπλασίασε την ανεργία μέσα σε τρία χρόνια.Ανάλογες επιλογές στο χώρο της παιδείας έφεραν τη Φιλανδία στην κορυφή.Στη Σουηδία, η συνευθύνη των τοπικών αρχών στην ανάπτυξη είναι συγκεκριμένη εδώ και πάρα πολλά χρόνια.

 Δεν είναι τυχαία και ξεκομμένη αυτή η επιλογή απ΄ το αποτέλεσμα. Η χώρα αυτή βρίσκεται στην κορυφή της ανταγωνιστικότητας παγκοσμίως, τα τελευταία χρόνια.Δυστυχώς όμως φαίνεται πως ανταγωνιστικότητα, παιδεία και ανεργία αποτελούν δευτερεύουσες προτεραιότητες στην Ελλάδα, ίσως γιατί εδώ υπάρχουν άλλες.Προτιμούμε και επιμένουμε να λειτουργούμε μ΄ ένα αναχρονιστικό τρόπο που δικαιώνει διαρκώς το συγκεντρωτισμό και την αναποτελεσματικότητα.Το πηγάδι του συγκεντρωτισμού είναι ιδιαίτερα βαθύ και μπορεί κανείς να το περιγράψει μέσα από πολλά και γνωστά στους πολίτες, παραδείγματα.

Είναι μια πραγματικότητα που αναγκάζει την ίδια τη χώρα να πληρώνει ένα  βαρύτατο τίμημα. Θα συνεχίσουμε για πολλά χρόνια ακόμα να πληρώνουμε αυτό το τίμημα, ή θα τολμήσουμε επιτέλους να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο μέλλον για τη χώρα; 

         Οι θέσεις μας για τις μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν για να υπάρξει αποκέντρωση, με ισχυρή αυτοδιοίκηση και περιφερειακή ανάπτυξη, υπερψηφίστηκαν στο τελευταίο τακτικό μας συνέδριο στη Χερσόνησο του Ηρακλείου και είναι οι εξής: -          Αιρετός περιφερειάρχης

-          Λιγότεροι και ισχυροί Δήμοι

ι-          Μητροπολιτική αυτοδιοίκηση

-          Ένας και αξιόπιστος μηχανισμός ελέγχου που εγγυάται τη διαφάνεια, με παράλληλη ενίσχυση του ρόλου του Δημοτικού συμβουλίου, προκειμένου να ενισχυθούν οι διαδικασίες εσωτερικού ελέγχου-          Και τέλος, αυτό που ονομάζουμε μητέρα των μεταρρυθμίσεων, φορολογική αποκέντρωση.

Ή αν θέλετε φορολογική μεταρρύθμιση με αποκέντρωση και αυτοδιοίκηση. Είναι η κορυφαία μεταρρύθμιση που πρέπει να γίνει στο ελληνικό κράτος.Είναι η επιλογή που μας οδηγεί στην αυτοδιοίκηση της ευθύνης, στην κοινωνία της ευθύνης.

 Είναι η επιλογή που δίνει στη διαφάνεια την πραγματική της υπόσταση, για να ξέρουν δηλαδή οι πολίτες που πάνε τα λεφτά τους.

 Είναι η επιλογή που απελευθερώνει τις δυνάμεις των τοπικών κοινωνιών επιτρέποντας τοπικές προγραμματικές συμφωνίες και συγκλίσεις για να χαράξει κάθε μια κοινωνία, στα πλαίσια του γενικότερου εθνικού και περιφερειακού σχεδιασμού, το δικό της μέλλον και να είναι υπεύθυνη γι΄ αυτό. Καθιστά δε την έννοια αρμοδιότητα για τις τοπικές αρχές, ταυτόσημη με την έννοια της ευθύνης.Στο φετινό μας συνέδριο θα προσπαθήσουμε να  δώσουμε σ΄ αυτές τις θέσεις μας συγκεκριμένο και σαφές περιεχόμενο.

Κάτι τέτοιο είναι πλέον απολύτως εφικτό χάρη στην πολύτιμη βοήθεια που μας προσφέρει ένας μεγάλος αριθμός επιστημόνων, οι οποίοι εργάζονται στα πλαίσια του νεοσύστατου Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης, παρέχοντας μας τη δυνατότητα της επιστημονικής τεκμηρίωσης αυτών των πέντε βασικών μας θέσεων.       

 ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΘΑ ΚΛΗΘΕΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΝΑ ΞΑΝΑΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ

Του Πάρι Κουκουλόπουλου  Προέδρου της ΚΕΔΚΕ,

Μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ.

        Δέκα τρεις μήνες μετά τις εκλογές η πολιτική της «ήπιας προσαρμογής» έλαβε τέλος.

 Η Κυβέρνηση είναι αντιμέτωπη με τη σκληρή πραγματικότητα που η ίδια φρόντισε να δημιουργήσει σ΄ αυτούς τους 13 μήνες.

 Η πρόσφατη ανακοίνωση των οικονομικών μέτρων, ανέδειξε το πραγματικό της πρόσωπο. Αναφέρομαι βέβαια στον αντικειμενικά αντιλαϊκό χαρακτήρα που έχουν αυτά τα μέτρα αφού η αναμενόμενη αύξηση εσόδων προέρχεται σχεδόν αποκλειστικά από έμμεσους φόρους μια πρακτική που όπως είναι γνωστό διευρύνει τις κοινωνικές ανισότητες.

Το κεντρώο προφίλ άντεξε τελικά μόνο 13 μήνες. Δεν έλαβε όμως τέλος μόνο η ήπια προσαρμογή αλλά είδαμε σ΄ αυτούς τους 13 μήνες μια, μια τις βασικές πολιτικές της Κυβέρνησης να οδηγούνται σε αδιέξοδο.

Η Ν.Δ. από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας έκανε καθαρό ότι θα διαχειριζόταν τα θέματα με καθαρά «εσωτερική» λογική.

Η απογραφή έγινε με το πρόσχημα να ξέρει τι παρέλαβε η νέα Κυβέρνηση αλλά ο πραγματικός στόχος ήταν να ακυρωθεί στη συνείδηση των Ελλήνων πολιτών η ΟΝΕ και το ευρώ, ως συγκεκριμένες επιτυχίες των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και το αποτέλεσμα είναι γνωστό. Η επιτήρηση της οικονομίας μας απ΄ τις Βρυξέλλες.

Στο βασικό μέτοχο ο στόχος δεν ήταν τελικά τα διαπλεκόμενα αλλά μια απόπειρα να ταυτιστεί το ΠΑΣΟΚ με συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα.

Διαδικασία όμως που οδηγεί σε μια περιπέτεια, με απρόβλεπτες συνέπειες, έναν ιδιαίτερα δυναμικό κλάδο, αυτόν των κατασκευών, σε μια φάση μάλιστα που καλούμαστε να απορροφήσουμε τεράστια ποσά στα πλαίσια του Γ΄ ΚΠΣ.

Σήμερα η Κυβέρνηση επιχειρεί να θέσει το δίλημμα στην κοινή γνώμη αν υπερισχύει το Ελληνικό Σύνταγμα έναντι της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας.

Η ίδια η Κυβέρνηση βέβαια στο ζήτημα των συμβασιούχων, για παράδειγμα, ξεπέρασε τη συγκεκριμένη συνταγματική απαγόρευση για τη μετατροπή συμβάσεων, εναρμονιζόμενη με το ευρωπαϊκό δίκαιο. Το έπραξε βέβαια γιατί δεν την ενδιαφέρει πραγματικά το Σύνταγμα αλλά να δείξει ότι υπήρχαν συμβασιούχοι σε καθεστώς ομηρίας προσπαθώντας και πάλι να ενοχοποιήσει το ΠΑΣΟΚ.Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά και ενισχύουν αυτή την κεντρική λογική της Κυβέρνησης.

Όλα τα ζητήματα τα διαχειρίζεται με μια καθαρά «εσωτερική»  λογική, με στόχο να απομονώσει, στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, πολιτικά και κοινωνικά το ΠΑΣΟΚ και να εγκλωβίσει τη νέα του ηγεσία σε πλαστά διλήμματα.

Νομίζω όμως ότι αυτή η πολιτική είναι ήδη αδιέξοδη.

Η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με τα πραγματικά της προβλήματα.

 Την ανεργία αφ΄ ενός και τη χαμηλή της ανταγωνιστικότητα αφετέρου και βέβαια είναι κατανοητό γιατί έχει φτάσει σε αδιέξοδο μια τέτοια λογική. Ζούμε σε μια εποχή όπου τα σύνορα έχουν κυριολεκτικά σαρωθεί και για χώρες όπως η Ελλάδα η καθημερινότητα του πολίτη επηρεάζεται τα μέγιστα από αποφάσεις που λαμβάνονται σε υπερεθνικά κέντρα.

Μια Κυβέρνηση αν θέλει να είναι αποτελεσματική πρέπει να ενεργοποιείται σε όλα τα διεθνή φόρα και κέντρα όπου λαμβάνονται αποφάσεις που αφορούν τη ζωή μας. Δεν μπορεί να διαχειρίζεται τα θέματα με μια καθαρά εσωτερική λογική προσπαθώντας να ανακαλύψει εχθρούς εντός των συνόρων. Όλη αυτή η εξέλιξη δίνει ένα συγκεκριμένο χαρακτήρα στο πολιτικό κλίμα που καταγράφεται βέβαια και σε όλες τις δημοσκοπήσεις με μια ραγδαία φθορά της Κυβέρνησης και μια αυξανόμενη άρση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς την Κυβέρνηση σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.

Η εξέλιξη αυτή ουσιαστικά επηρεάζει και τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ.Το ΠΑΣΟΚ απ΄ ό,τι φαίνεται θα κληθεί πολύ νωρίτερα απ΄ ότι νόμιζαν μερικοί να κυβερνήσει ξανά τη χώρα και κατά συνέπεια σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα θα πρέπει, αφενός μεν να πείσει τους πολίτες ότι έλαβε σοβαρά υπ΄ όψιν το ηχηρό μήνυμα που του δώσαν στις 7 Μαρτίου του 2004 και από την άλλη πως είναι έτοιμο να κυβερνήσει.Το ΠΑΣΟΚ απ΄ την πλευρά του έχει ολοκληρώσει τον πρώτο κύκλο της ανασυγκρότησης του με την εκλογή των νέων οργάνων και οι πρώτες αποφάσεις που έχουν ληφθεί στα πολιτικά όργανα, μετά από εισήγηση του Προέδρου, ανοίγουν ένα συγκεκριμένο δρόμο. Το δρόμο μιας ταχείας ανασυγκρότησης με τα χαρακτηριστικά ακριβώς που απαιτούν οι καιροί και οι πολίτες.

Πραγματική αλλαγή στο πρόσωπο και στο περιεχόμενο του πολιτικού μας λόγου, εκεί όπου χρειάζεται, αλλά και σύγχρονες απαντήσεις σε ερωτήματα που βάζει η εποχή μας.

Στο πολιτικό συμβούλιο, που έχω την τιμή να συμμετέχω, είναι προφανές ότι η προσπάθεια μου έχει να κάνει με το να προσφέρω μ΄ όλες μου τις δυνάμεις στην προσπάθεια του Προέδρου του και όλων των στελεχών του για να μπει το ΠΑΣΟΚ σε μια δυναμική πορεία πραγματικής ανανέωσης του πολιτικού του λόγου, επανασύνδεσης του με κοινωνικά στρώματα , με τα οποία είχαν χαλαρώσει ή είχαν κοπεί οι δεσμοί του,  και να συνεισφέρω βέβαια σε όλα τα ζητήματα όπου έχω μια ειδικότερη γνώση.

Στα ειδικότερα καθήκοντα που μου εμπιστεύτηκε ο Γιώργος Παπανδρέου και αφορούν τα θέματα που διαχειρίζεται το ΥΠΕΧΩΔΕ θα καταβάλω κάθε προσπάθεια έτσι ώστε η πολιτική μας παρουσία να έχει όλα τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ο πολιτικός μας βηματισμός, τα σημείωσα πριν.

Σε κάθε περίπτωση, πιστεύω βαθύτατα ότι το ΠΑΣΟΚ θα κληθεί σύντομα απ΄ τους πολίτες της χώρας, το αργότερο ως το τέλος της τετραετίας να κυβερνήσει και είμαι σίγουρος πως είναι έτοιμο να ανταποκριθεί και πάλι με επιτυχία.   

Από: Τον Πρόεδρο της ΚΕΔΚΕ

              Πάρι Κουκουλόπουλο 

Η κυβέρνηση αφού ταλαντεύτηκε επί τετράμηνο, αποφάσισε τελικά να φέρει στη Βουλή τη διάταξη του 42%.

Στην ενέργεια της αυτή προχώρησε χωρίς κανένα διάλογο και με ισχνά επιχειρήματα.Αγνόησε ακόμα και την πρόσφατη απόφαση του συνεδρίου της ΚΕΔΚΕ, στις 12/11 στη Ρόδο, όπου με συντριπτική πλειοψηφία, που ξεπέρασε τις παραταξιακές οριοθετήσεις, οι αιρετοί της αυτοδιοίκησης τάχθηκαν υπέρ της διατήρησης του ισχύοντος εκλογικού συστήματος.

     Το 42% περιορίζει τη βάση δημοκρατικής νομιμοποίησης στην εκλογή του εκτελεστικού οργάνου του θεσμού που είναι ο Δήμαρχος.

Το γεγονός αυτό είναι πιθανόν να οδηγήσει σε πολώσεις και στην επικράτηση μονοκομματικών υποψηφιοτήτων, διακόπτοντας μια μακρά παράδοση διακομματικών συνεργασιών και ευρύτερων συναινέσεων στις τοπικές κοινωνίες.

Πιστεύει πραγματικά η κυβέρνηση ότι θα κερδίσουν κάτι οι τοπικές κοινωνίες από μια τέτοια εξέλιξη που ανάμεσα στ΄άλλα θα φιμώσει και κάθε ανεξάρτητη και αυτόνομη φωνή;

Όσο γα το λογικοφανές επιχείρημα που τίθεται με το ερώτημα, γιατί όχι και ο Δήμαρχος με 42% όπως και η κυβέρνηση, είναι προφανής η σύγχυση ανάμεσα σε δύο θεσμούς που έχουν άλλη αποστολή και άλλο χαρακτήρα.

 Εξάλλου, η τετράμηνη κυοφορία μιας απλής, κατά τα άλλα, διάταξης εγείρει σοβαρά ερωτήματα και καταρρίπτει από μόνη της το επιχείρημα περί προγραμματικής θέσης.

Μάλλον παραπέμπει σε κομματικές σκοπιμότητες και επιδιώξεις για τον έλεγχο του θεσμού.Είναι καθαρό ότι, το πρόσκαιρο ειδύλλιο της κυβέρνησης με την αποκέντρωση και την αυτοδιοίκηση έλαβε τέλος.

Άλλες είναι όμως οι προτεραιότητες του θεσμού και γι΄ αυτές αποφασίσαμε με ιδιαίτερη σαφήνεια και με τη στήριξη του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης στο πρόσφατο τακτικό μας συνέδριο.        

 Δ΄ ΚΠΣ: Κερδισμένοι ή χαμένοι;

Τελικά κερδίσαμε ή χάσαμε στη διαπραγμάτευση του Δ΄ ΚΠΣ;

Την πραγματική απάντηση γνωρίζει μόνο η Κυβέρνηση που ξέρει τι ακριβώς διαπραγματεύτηκε.

Ξεφυλλίζοντας κανείς την 35σέλιδη συμφωνία (κείμενο 15915/05) εκπλήσσεται απ΄ το γεγονός ότι η λέξη Ελλάδα δεν υπάρχει πουθενά στο κείμενο παρά μόνο σ΄ ένα πίνακα!

Όλες σχεδόν οι χώρες κατάφεραν να εξαιρέσουν περιοχές τους από τους γενικούς κανόνες. Για την Ελλάδα δεν υπάρχει καμιά εξαίρεση. Αναρωτιέμαι, η νησιωτικότητα που είχε φτάσει να συμπεριληφθεί στο σχέδιο της Ευρωπαϊκής Συνταγματικής Συνθήκης δεν άξιζε μιας αναφοράς;Δόθηκε αυτή η μάχη και χάθηκε ή όχι;Είναι σημαντικό να ξέρουμε.Όπως καλό είναι να γνωρίζουμε ότι η απάντηση στο ερώτημα, πόσα τελικά κερδίσαμε είναι απλή και σκληρή. Κερδίσαμε (;) πολύ λιγότερα απ΄ όσα χάνουμε στο Γ΄ ΚΠΣ. Η Ελλάδα οδηγείται σε απώλειες που θ΄ αγγίξουν τα 10 δις ευρώ δημόσιας δαπάνης (7,5 δις Ευρωπαϊκή Συνδρομή- 2,5 δις Εθνικοί πόροι).

Οι απώλειες ισοδυναμούν με τη μείωση των επιστροφών στη Βρετανία. Το πολιτικό ρεπορτάζ της Συνόδου Κορυφής αναφέρει ότι ο Τόνι Μπλερ αντιμετωπίζει σοβαρό πολιτικό πρόβλημα απ΄ αυτή τη μείωση. Εμείς όμως, φαίνεται πως έχουμε σοβαρότερα προβλήματα να ασχοληθούμε!Στην καλύτερη περίπτωση θα ξεκινήσει ένας… διάλογος περί του «τις πταίει;». Το χρήσιμο όμως ερώτημα, κρίσιμο και για το Δ΄ ΚΠΣ, είναι «τι πταίει;».

Απλή γνώση του Γ΄ ΚΠΣ δείχνει με σαφήνεια ότι η απειλή των απωλειών εστιάζεται πολύ συγκεκριμένα. Δεν προλαβαίνουμε να κάνουμε συμβάσεις για το 20 με 25% του προγράμματος.

Οι λόγοι είναι γνωστοί.

  1. Το συγκεντρωτικό και γραφειοκρατικό πλαίσιο διαχείρισης που η προηγούμενη Κυβέρνηση αρνήθηκε να απλουστεύει και η σημερινή κατάφερε να κάνει πιο δαιδαλώδες.
  2. Ο εγκλωβισμός της Συνταγματικής Αναθεώρησης στη διαπλοκολογία που οδήγησε σε ένα δαίδαλο ελέγχων και σοβαρών καθυστερήσεων.
  3. Η αντικατάσταση του νόμου περί δημοσίων έργων στην κορύφωση της προσπάθειας για απορρόφηση που δημιούργησε «μαύρη τρύπα» στη σύναψη συμβάσεων.

 Τα πράγματα είναι απλά και καθαρά. Η Ελλάδα πρέπει να διεκδικήσει την παράταση της δυνατότητας σύναψης συμβάσεων κατά ένα έτος στο Γ΄ ΚΠΣ, διαφορετικά οι απώλειες συνιστούν εθνικό Βατερλώ.

Το ζήτημα δεν είναι απλό ούτε εύκολο.Δε γνωρίζω αν τέθηκε στη Σύνοδο Κορυφής.Η ΚΕΔΚΕ το έθεσε έγκαιρα υπ΄ όψιν της Κυβέρνησης και το Γενάρη θα το θέσουμε επίσημα στην Επίτροπο κα Χούμπνερ. Η Κυβέρνηση καλείται ν΄ αναλάβει πρωτοβουλία για τον περιορισμό των απωλειών.

 Εκτός και αν συμβιβάζεται σιωπηρά επειδή «γλιτώνει» το ΠΔΕ από 2,5 δις ευρώ.Τότε πρόκειται για μονεταριστικούς υπολογισμούς που είναι μαθηματικά λαθεμένοι.

 

Υ.Γ. Το κείμενο της συμφωνίας εγείρει βέβαια πολύ σοβαρότερα ερωτήματα από το πόσα χάσαμε ή κερδίσαμε γιατί χαράζει ένα δρόμο με μεγάλους χαμένους την εδαφική και κοινωνική συνοχή.  

 ΠΑΡΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Πρόεδρος ΚΕΔΚΕ

Δήμαρχος Κοζάνης

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   

Ψήφος στους μετανάστες

Η  πρωτοφανής σε βία και έκταση εξέγερση στη Γαλλία των απελπισμένων που αισθάνονται και είναι κοινωνικά αποκλεισμένοι, έφερε τις σύγχρονες κοινωνίες μπροστά σ΄ ένα αμείλικτο ερώτημα.Ποια είναι η πραγματική δική μας ευθύνη γι΄ αυτά τα γεγονότα; 

 Το ερώτημα δεν είναι σημερινό, όπως και το πρόβλημα

.   Το τελευταίο αποτύπωσε με θαυμαστή ακρίβεια ο Φρανσουά Μιττεράν, όταν το 1990 έλεγε: «Σε τι μπορεί να ελπίζει ένας νεαρός που γεννήθηκε σε ένα προάστιο χωρίς ψυχή, που ζει σ΄ ένα άσχημο κτίριο, περιτριγυρισμένος από άλλες ασχήμιες από γκρίζους τοίχους, σε ένα γκρίζο τοπίο, για μια γκρίζα ζωή.   Έχοντας γύρω του μια κοινωνία που προτιμάει να αποστρέφει το βλέμμα και δεν παρεμβαίνει παρά μόνο για να θυμώσει και να απαγορεύσει».

 Στη χώρα μας, σύμφωνα με την εκτίμηση πολλών, δεν είναι πιθανό ν΄ αντιμετωπίσουμε ανάλογα φαινόμενα, τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον.

Μπορούμε όμως ν΄ αποκλείσουμε και εντελώς ένα τέτοιο ενδεχόμενο;

Αναντίρρητα όχι.

Μπορεί σήμερα να μην έχουν υψωθεί οι «γκρίζοι τοίχοι» και να μην έχει διαμορφωθεί το «γκρίζο τοπίο», για τα οποία μίλησε ο Μιττεράν, αλλά αυτό σε καμιά περίπτωση δεν μας διασφαλίζει ότι θα αποφευχθεί κάτι τέτοιο στο μέλλον.

Η μέχρι σήμερα αντιμετώπιση του προβλήματος στη χώρα μας υπήρξε και αποσπασματική αλλά και ελλιπής.

Το παρακολουθήσαμε απλώς να γιγαντώνεται μέσα σε λίγα χρόνια αλλά οφείλουμε σήμερα να το αντιμετωπίσουμε με βάση τις αρχές και τους κανόνες που πρέπει να διέπουν μια οργανωμένη και πολιτισμένη κοινωνία.

    Μια κοινωνία συνοχής και αλληλεγγύης, μια αναπτυγμένη και σύγχρονη κοινωνία, που έχει χρέος της να δημιουργήσει με συστηματικό και οργανωμένο τρόπο τους όρους ένταξης των μεταναστών. Όρους κοινωνικής δικαιοσύνης, ελευθερίας και νομιμότητας μέσα στους οποίους θα κληθεί να λειτουργήσει ο μετανάστης πρώτης γενιάς και θα γαλουχηθεί ο μετανάστης δεύτερης ή τρίτης γενιάς.

Όροι που θα επιτρέψουν την ισότιμη πολιτική, οικονομική και κοινωνική συμμετοχή αυτών των ατόμων στην κοινωνία μας. Κατανοώντας πως και εκείνοι των οποίων η ζωή θα επηρεαστεί από τις αποφάσεις που καλούμαστε να πάρουμε μέσα στα συντεταγμένα και δημοκρατικά όργανα της Πολιτείας έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν στο διάλογο και έχουν το δικαίωμα να ξέρουν με ποιο τρόπο λαμβάνονται αυτές οι αποφάσεις, πρέπει να τολμήσουμε και να προχωρήσουμε στην πλήρη ένταξη των μεταναστών στην κοινωνία μας.

Η παροχή του δικαιώματος ψήφου στους μετανάστες που θα πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις και μέσα από σαφέστατα οριοθετημένες διαδικασίες, είναι ένα πρώτο σημαντικό βήμα για την ισότιμη συμμετοχή τους.

 Και αυτό μπορεί να ξεκινήσει απ΄ τις δημοτικές εκλογές.

Η πρόταση αυτή υιοθετήθηκε ομόφωνα στο πρόσφατο ετήσιο τακτικό συνέδριο της ΚΕΔΚΕ στη Ρόδο, καθώς το σύνολο των αιρετών της αυτοδιοίκησης της χώρας είναι έτοιμο ν΄ αναλάβει τις ανάλογες πρωτοβουλίες προκειμένου ο πλησιέστερος στον πολίτη θεσμός να παίξει τον ουσιαστικό του ρόλο στη σωστή αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος.

Δε μείναμε όμως εκεί.

Υιοθετώντας, επίσης ομόφωνα, και την πρόταση κάθε δήμος να συγκροτήσει συμβούλια μεταναστών, που σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση μπορούν ν΄ αποτελέσουν παράγοντες διαμόρφωσης των συνθηκών ομαλής ένταξης των μεταναστών, είμαστε έτοιμοι ως αυτοδιοίκηση να συμβάλουμε έτσι ώστε το «γκρίζο τοπίο» της Γαλλίας ή οποιασδήποτε άλλη χώρας να μην υπάρξει ποτέ στη χώρα μας.