ΠΑΡΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Μέλος Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ

radio spech

Newsletters

Για την ενημέρωσή σας

γράψτε το e-mail σας

Delivered by FeedBurner

 
 

Σύνδεσμοι

parliament logo  pasok logo  facebook logo twitter logo

Σελίδα στο Facebook

Twitter

Εκλογές 2015

ΠΑΣΟΚ. Κρατάμε ψηλά την ευθύνη.

Φωτογραφικό υλικό

Άρθρα 2007

Της… επανίδρυσης!

Του Πάρι Κουκουλόπουλου -

Δημάρχου Κοζάνης -

Μέλους του Πολιτικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ 



Η άμεση χορήγηση του έκτακτου βοηθήματος σε πυρόπληκτους, σεισμόπληκτους, πλημμυροπαθείς κ.α. αποτελεί συστατικό σύγχρονης Πολιτείας που σέβεται τους πολίτες, δηλαδή τον εαυτό της. Ίδιου βάρους ζήτημα αποτελεί η χορήγηση του στους πραγματικούς δικαιούχους. Σε μεγάλης έκτασης φαινόμενα όπου οι δικαιούχοι ανέρχονται σε πολλές χιλιάδες, το βοήθημα δίνεται με την ενεργοποίηση των τοπικών αρχών ακριβώς για να διασφαλιστεί η αμεσότητα της χορήγησης στους πραγματικούς δικαιούχους.

Το μοντέλο εφαρμόστηκε με απόλυτη επιτυχία στους σεισμούς Κοζάνης- Γρεβενών (1995) και Αθήνας (1999).
Τα προβλήματα ήτανμικρή εξαίρεση και όπου εμφανίστηκαν υπερβολές με πλαστή διόγκωση του αριθμού των δικαιούχων οι υπεύθυνοι αντιμετώπισαν τη δικαιοσύνη.

 Αυτό είναι κεκτημένο της ελληνικής Πολιτείας.

 Αυτά που ζούμε στην Πελοπόννησο είναι το κεκτημένο της επανίδρυσης του Κράτους. Αφού σου λέει οι τράπεζες αυξάνουν με τόση επιτυχία τα κέρδη τους γιατί να μην αντικαταστήσουν και τη «διεφθαρμένη» αυτοδιοίκηση. Να τους παραδώσουμε και τα ληξιαρχεία και τα δημοτολόγια για να κάνουν τη δουλειά τους καλύτερα.Η ιδέα είναι άριστη.Αφού η επανίδρυση της πυροσβεστικής και της πολιτικής προστασίας αντιμετώπισε με τόση επιτυχία τις πυρκαγιές, ας ξεδιπλώσει τις αρετές της και στην αποκέντρωση και τη διαφάνεια.
Διαχείριση απορριμμάτων:
Να τελειώνουμε με το μύθος της ελληνικής ιδιαιτερότητας!

Στη διαχείριση των απορριμμάτων στην Ελλάδα βιώνουμε τριτοκοσμικές καταστάσεις.          
Τα πρόστιμα για τους «Κουρουπητούς» και η διαρκής απειλή πνιγμού στη θάλασσα των σκουπιδιών της Αττικής είναι οι αποδείξεις.          

Οι ευθύνες είναι συγκεκριμένες και αφορούν τόσο το κράτος όσο και την αυτοδιοίκηση.          
Αυτό που είναι όμως το πιο σημαντικό είναι ότι όλοι εμείς που έχουμε τη συνευθύνη για τη σημερινή κατάσταση, έχουμε καλλιεργήσει όλα αυτά τα χρόνια μια κοινωνική νοοτροπία που είναι και το μεγαλύτερο εμπόδιο για την οποιαδήποτε λύση.          
 Έτσι, όταν αλλού καίνε τα σκουπίδια στο κέντρο της πρωτεύουσας, εμείς δεν μπορούμε να χωροθετήσουμε ούτε περιβαλλοντικά ακίνδυνες εγκαταστάσεις, όπως είναι οι ΣΜΑ (Σταθμοί Μεταφόρτωσης).          
Ζούμε με το μύθο της ελληνικής ιδιαιτερότητας. Δαιμονοποιούμε ή θεοποιούμε λύσεις του προβλήματος. Πιστεύουμε ότι κάποιος άλλος θα μας λύσει το πρόβλημα και, κυρίως, κάποιος άλλος θα πληρώσει το κόστος. Μεταθέτουμε τις ευθύνες ο ένας στον άλλο.          

Τι πρέπει να γίνει;         
Αυτό που γίνεται παντού στο σύγχρονο κόσμο με την υιοθέτηση 3 καθολικών επιλογών.          
Όλη η ευθύνη στην αυτοδιοίκηση.          
Όλο το κόστος στους χρήστες.         
Όλες οι τεχνολογίες στο τραπέζι.          
Αυτό το τρίπτυχο μαζί με την ανάδειξη του πραγματικού κόστους και όχι μόνον αυτού που φαίνεται, είναι σε αδρές γραμμές η πρόταση του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης που δώσαμε πριν από ένα μήνα στη δημοσιότητα. Είναι μια πρόταση ευθύνης και απελευθέρωσης των δυνάμεων στις τοπικές κοινωνίες.Όσοι θέλουν να μεταφέρουν τα σκουπίδια με το τρένο ή το διαστημόπλοιο μπορούν ελεύθερα να το κάνουν αρκεί να πληρώσουν αυτό το κόστος και όχι «οι άλλοι». Όσοι πάλι θέλουν να τα διαθέτουν ανεξέλεγκτα, ας αναλάβουν και τα πρόστιμα.          
Ο μύθος της ελληνικής ιδιαιτερότητας πρέπει να τελειώνει.          
Καιρός είναι στην Ελλάδα να συζητήσουμε για την ποιότητα των υπηρεσιών καθαριότητας καθώς και για την άδικη κατανομή του φορολογικού βάρους στους πολίτες.          
Το κόστος της διαχείρισης σήμερα ξεπερνάει το ένα δις ευρώ!  

Από την ηθική στη μεταρρύθμιση;

Του Πάρι Κουκουλόπουλου

Δημάρχου Κοζάνης

Μέλους του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ


Η Ν.Δ. κέρδισε τις εκλογές του 2004 υψώνοντας τη σημαία της ηθικής. Δύσκολα θυμάται κανείς τομέα της δημόσιας ζωής που δεν τέθηκε ηθικό πρόταγμα από τον κ. Καραμανλή. Η ΟΝΕ και το ευρώ ήταν αποτέλεσμα εξαπάτησης της Κομισιόν. Οι ρυθμοί ανάπτυξης «μαγειρεύονταν» από επιτήδειους αλχημιστές. Τα μεγάλα έργα δεν ήταν πλέον μακέτες αλλά τρανταχτές αποδείξεις διαπλοκής.
Το μοτίβο «έπιανε» και έτσι γενικεύτηκε.
Το 1997 η ΚΕΔΚΕ με Πρόεδρο τον κ. Αβραμόπουλο πήρε μια γενναία απόφαση.Δέχτηκε την περικοπή 30 εκ. ευρώ ετησίως στους πόρους της Αυτοδιοίκησης ως συμβολή στην προσπάθεια της χώρας για την ΟΝΕ. Αυτή η κίνηση διαστρεβλώθηκε από την Κυβέρνηση και έτσι την περίοδο 1997-2002 παρακρατήθηκαν 1,7 δις ευρώ από τους θεσμοθετημένους πόρους της Αυτοδιοίκησης. Η πρακτική αυτή δημιούργησε οξύτατα προβλήματα σε όλους τους Δήμους ανεξαίρετα.
Το 2003 και μετά από κινητοποιήσεις της ΚΕΔΚΕ αποδόθηκαν και πάλι όλοι οι θεσμοθετημένοι πόροι στην Αυτοδιοίκηση με προσωπική παρέμβαση του Πρωθυπουργού κ. Σημίτη. Ήταν αναγκαία θυσία οι παρακρατήσεις στο βωμό της ΟΝΕ;Μήπως πάλι είχαν σχέση με την υποχώρηση των αρχών αποκέντρωσης και αυτοδιοίκησης στο ιδεολογικό οπλοστάσιο του ΠΑΣΟΚ;
Ό,τι κι αν ισχύει, σημασία έχει το αποτέλεσμα που ήταν η κρίση ενός δημοκρατικού θεσμού.
Αυτό το κλασικό πολιτικό ζήτημα ο κ. Καραμανλής το οδήγησε στη σφαίρα της ηθικής βαφτίζοντας την παρακράτηση πόρων, υπεξαίρεση, δηλαδή ιδιοποίηση.
Σήμερα όλα αυτά μοιάζουν πολύ μακρινά. Η σημαία της ηθικής έχει υποσταλεί μετά το τεράστιο σκάνδαλο των ομολόγων. Δεν είναι όμως μόνο τα ομόλογα. Ανάλογος είναι ο βίος και η πολιτεία της «νέας διακυβέρνησης» σε ό,τι έχει σχέση με την Αυτοδιοίκηση. Οι δεσμεύσεις του 2004 ακούγονται σήμερα ως κακόγουστα αστεία.
Από τους 250.000 «προεκλογικούς» συμβασιούχους φτάσαμε στη δικαίωση 35.000, περίπου. Απ΄ αυτούς οι 24.000 φορτώθηκαν στην Αυτοδιοίκηση χωρίς φυσικά τους αναγκαίους πόρους. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, πριν λίγες μέρες η ΚΕΔΚΕ βρέθηκε μπροστά σ΄ ένα τεράστιο πρόβλημα. Το πολυδιαφημισμένο πρόγραμμα ΘΗΣΕΑΣ, που θα δώσει πνοή στην περιφέρεια κ.τ.λ. είναι «φούσκα». Από το ταμείο του λείπουν 960 εκ. ευρώ! «Δημοσιονομική βόμβα» χαρακτήρισε το γεγονός ο κ. Αλογοσκούφης. Πώς φτάσαμε εκεί;  
Νομοθετημένοι πόροι του προγράμματος ΘΗΣΕΑΣ τα έτη 2005 και 2006 πήγαν στην κάλυψη του δημοσιονομικού ελλείμματος.  Η Κυβέρνηση της Ν.Δ. σε 3,5 χρόνια παρακράτησε 2 δις ευρώ από την Αυτοδιοίκηση.               
Καμιά σημασία δεν έχει αν το πρόβλημα ονομαστεί παρακράτηση ή υπεξαίρεση, ούτε βέβαια ενδιαφέρουν κανέναν οι συμψηφισμοί. Σημασία έχει ότι το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού δεν είναι 2,6 δις ευρώ, όπως δηλώνεται, αλλά κατά πολύ μεγαλύτερο.Σημασία έχει ότι οι πολίτες θα περιμένουν επί ματαίω την επίλυση ζωτικών προβλημάτων της καθημερινότητας που «ανατέθηκαν» στο ΘΗΣΕΑ. Σημασία έχει, τέλος, ότι τα περί μεταρρύθμισης είναι πομφόλυγες.  Η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως κύμα μεταρρυθμίσεων. Μητέρα των μεταρρυθμίσεων δεν είναι άλλη απ΄ αυτή που οδηγεί στο σύγχρονο κράτος, εγγυητή της ανάπτυξης και της ευημερίας. Πουθενά δεν υπάρχει σύγχρονο κράτος με απαξιωμένους αποκεντρωμένους θεσμούς και χειραγωγημένες τοπικές κοινωνίες. Ας πάψουμε επιτέλους να ζούμε στο μύθο της ελληνικής ιδιαιτερότητας. Η Ν.Δ. επιμένει στο δόγμα του συγκεντρωτισμού γι΄ αυτό και δεν μπορεί να διατυπώσει καμιά σοβαρή μεταρρυθμιστική πρόταση. Οι καιροί όμως δεν περιμένουν.                 

Ο τόπος χρειάζεται κίνημα αυτοδιοίκησης

 

Τις μέρες αυτές διεξάγονται οι εκλογές για τις Τοπικές Ενώσεις Δήμων και Κοινοτήτων σε όλους τους Νομούς της χώρας. Θα ακολουθήσει, μετά το Πάσχα, το Συνέδριο της ΚΕΔΚΕ όπου 500 εκλέκτορες θα αναδείξουν τη συλλογική ηγεσία του ανώτατου οργάνου της Αυτοδιοίκησης στην πατρίδα μας.              

Οι διαδικασίες αυτές γίνονται με δύο μήνες καθυστέρηση ως αποτέλεσμα της γνωστής κυβερνητικής αυθαιρεσίας να αλλοιώσει τους ήδη διαμορφωμένους συσχετισμούς, ώστε να ελέγξει τα συλλογικά όργανα της Αυτοδιοίκησης.

           Πράγματι, η Κυβέρνηση το χρειαζόταν αυτό το δίμηνο.          

Από την 1η Γενάρη μέχρι σήμερα, όλοι σχεδόν οι Δήμαρχοι της χώρας άκουσαν τις ίδιες παραινέσεις του τύπου «κοίτα το συμφέρον σου…» κ.τ.λ. 

     Δηλαδή, οι διορισμένοι και μετακλητοί υπάλληλοι της Κυβέρνησης, ανέλαβαν να χειραγωγήσουν τους εκλεγμένους εκπροσώπους των τοπικών κοινωνιών, προσφέροντας τους ως δέλεαρ υποσχέσεις και επιταγές χωρίς αντίκρισμα.            

Αν αθροίσουμε τις υποσχέσεις, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον δέκα προϋπολογισμοί για να υλοποιηθούν!          

Τα ψεύδη είναι προφανή και αυταπόδεικτα.       

Περισσότερα...